Kongres historiograficzny

[huzarc]

To nie był problem pamięci

Ona jest tylko przekreśleniem 

 

I nadpisaniem z sumą kontrolną 

Na marginesie znaczenia

 

W niej prawda stała się prawdziwsza

Jak strumień cyfr

Wyrzucony przez nakarmione

Światłowody automatu

 

Śpiewającego pszczołom 

W ulu z ciętego szkła

 

Aktualizacja oczyszcza z winy

Lepiej niż wody Jordanu

 

Nie trzeba już zaciskać warg

Ani przepraszać za słowo

Ciężkie jak diamentowe 

Oko gniewu

 

Wystarczy je zamknąć

W miękkim kokonie

 

I wyceniać w uniesieniu 

Lewara pięknych obietnic

 

 

 

[hollow man]

@huzarc

Technologia jako niespełniona obietnica oświecenia. Czuć zmęczenie zerojedynkowym strumieniem. Gęsto u Kolegi w ten promienisty czas.

[KOBIETA]

@huzarc

 

„ w miękkim kokonie obietnic..” mmm…to mi się podoba! 
 

;) 

 

pozdrawiam huzarc:) 

[Migrena]

@huzarc

 

prawda tu pulsuje jak kod, pamięć jak strumień cyfr, a język wiersza jest jednoczesnie chłodny i sakralny !

 

piękna medytacja nad tym, co zostaje, gdy słowo przestaje ranić .

 

 

 

[Poet Ka]

@huzarc,

niesamowite, jak odniosłeś się za pomocą języka poezji do współczesnych problemów etycznych, redefiniując z wystudiowaną przewrotnością zagadnienia pamięci, sumienia, winy i odpowiedzialności.

Ta lekka przekora przyciąga uwagę odbiorcy i każe się zastanawiać nad dzisiejszą cyfryzacją moralności. Opis maszyn, technologii oraz rzędów cyfr rzutuje na rytm wiersza, czyniąc go podobnym do twórczości wielkich eksperymentatorów dwudziestolecia międzywojennego. Chapeau bas.

[Berenika97]

@huzarc

 

Wiersz o pamięci jako narzędziu, o reinterpretacji prawdy, o tym jak łatwo dziś "zaktualizować" własną wersję wydarzeń.

Ten wiersz trafia w coś bardzo współczesnego - żyjemy w czasach gdy pamięć przestała być świadkiem, a stała się materiałem do obróbki. "Aktualizacja oczyszcza z winy lepiej niż wody Jordanu" - to jedno z trafniejszych zdań o epoce, w której żyjemy.