Naprzeciw

[lena2_]

Zasłaniamy własne rany i słabości,
gładką mową i uśmiechem przyuczonym
do relacji powierzchownych, gdzie wygodniej,
jest pokazać swoją duszę z jasnej strony.

Miałkie słowa nie udźwigną zrozumienia,
a milczenie zatuszują głośnym śmiechem,
który lubi pokaleczyć wspólną przestrzeń
i powraca znów upartym, pustym echem.

Czasem jednak, gdy głos traci równowagę,
łza odważnie zdradza wszystkie konwenanse.
Właśnie wtedy jest ta chwila najprawdziwsza,
która sobie i drugiemu daje szansę.

[Berenika97]

@lena2_

 

Bardzo lubię Twoje piękne i mądre wiersze. Zawsze znajduję w nich coś dla siebie. 

"Głośny śmiech który lubi pokaleczyć" - jakie to przeszywające. Udawanie szczęścia może ranić bardziej niż przyznanie się do łez.

Pozdrawiam.