Metafaza

[Berenika97]

Jest przekonany, że Ziemia to tylko nowotwór

wyrosły na jałowej tkance nicości.

Ciało i świat to ta sama pomyłka -

złośliwy podział, który nie zna litości.

Nienawiść ma u niego zapach czarnej żółci

i ostrego ozonu z korytarzy bez wyjścia.

Rozmowy to tylko szkielety słów,

które nie zdążyły nabrać treści.

A hiobowe wieści - wyniki i diagnozy

ściekają po szybach jego krótkich dni

jak tłusta, gęsta rtęć, której nie zmyje.

Każda sekunda jest cięższa od metalu.

Chciałby wyć o okruch litości,

lecz Niebo jest głuche, obojętne i gładkie

niczym tafla lodu, pod którą uwięzły

wszystkie odpowiedzi, zanim padło pytanie.

[andrew]

@Berenika97

...

ziemia 

punkt wszechświata 

centralny 

 

dla ... to tajemnica

 

uczymy się świata

nie poznamy nieskończoności 

płyniemy po oceanach 

wrażliwości 

dryfujemy w zakazane rejony 

cień rzuca słońce 

a życie 

życie jest pachnące 

jak pomarańcze 

gdy ...

pozbędziemy się żółci 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

Edytowane 4 godziny temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[vioara stelelor]

@Berenika97

Wiersz ma dwie warstwy - dosłowną (konotacje onkologiczne).

Ale można rozszerzyć oczywiście. Bo nowotworem w człowieku może stać się być każda rzecz, emocja, myśl, cecha charakteru, zachowanie - które go niszczy od wewnątrz.

Pokazujesz mechanizm, jak to, co chore, trawi zdrową tkankę, pochłania ją, zatruwa - aż do ostatecznego rozpadu.

Tym rozpadem jest utrata jakiejkolwiek nadziei.

Obok organicznej inwolucji, odnajduję tu również szereg procesów zachodzących w psychice, które uruchamiają coś, co jest już nie do zatrzymania i co doprowadzi do śmierci.

Fizycznej, realnej, lub duchowej (jak maska, która odpada razem ze skórą).

 

 

Edytowane 10 godzin temu przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

[Le-sław]

@Berenika97 @Berenika97 Meta wizja, lubisz to. Czytelnicy też :-)

Dla człowieka byt jest odbiciem jego świadomości. Nie dostrzegamy tego, czego nie możemy zrozumieć, bo nie znamy. Stąd wniosek bardzo poetycki: każdy człowiek to świat. Ale myślę, że to nie rozum, ale uczucia są naszym naturalny m" językiem" komunikowania się z całością/ Istnieniem/ Tym Co Jest.

 

Przecież "meta wiedza" jest możliwa jedynie z "meta pozycji" "boskiej". Ale czy ta wiedza uczyniłaby nas bardziej szczęśliwymi, skoro nauka nie przynosi szczęścia, ale rodzi niekończące się pytania?

 

A propos "tego co jest". Ostatnio mechanika kwantowa twierdzi, że materii nie ma, że jest ona jedynie formą koncentracji energii :-) Faktycznie, już równanie Einsteina e=mc2˛ daje temu pełną podstawę. Pzdr

 

[Marek.zak1]

To bardzo dobry wiersz o złym, złośliwym podziale, który niszczy, komórki, tkanki organizmów, ale też społeczne, w efekcie wywołujący nienawiść. Rozmowy nic nie dają bo przy takim podziale mało kto słucha, diagnozy sprzeczne,  a rokowania,  jak przy nowotworach. 

Może to taki off top. Oby. 

Pozdrawiam serdecznie

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Dla mnie jest to wiersz o tym, jak brak nadziei zniekształca perspektywę spojrzenia na otaczający świat. 

 

Małe, wielkie dramaty obok nas.

 

Nadzieja odchodzi.
Świat
zostaje bez ozdób.

 

Najdziwniejsze —
życie obok toczy
tak samo.

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@andrew

 

Bardzo dzięuję!  

 

"płyniemy po oceanach 

wrażliwości"  - piękne!    

 

Serdecznie pozdrawiam :)

@vioara stelelor

 

Bardzo dziękuję!

 

Dziękuję za to rozwinięcie. Rzeczywiście, pisząc o nowotworze, myślałam też o mechanizmie samozatrucia - jak myśl czy przekonanie może stać się metastazą, która pochłania wszystko inne. To, co napisałaś o "masce odpadającej razem ze skórą" - to świetne dopowiedzenie. Moment, gdy nie ma już różnicy między chorobą a tożsamością.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

 

[huzarc]

@Berenika97 „Jest przekonany, że Ziemia to tylko nowotwór” mam skojarzenia polityczne, ten wers bowiem jak polityczne credo, jak każda idea posłannictwa, które chce naprawić ziemię, a ją trzeba po prostu zrozumieć.

[Berenika97]

@Le-sław

 

Dziękuję za komentarz.  To ciekawe, co piszesz o nauce - faktycznie, im więcej wiemy, tym horyzont pytań bardziej się oddala. Może szczęście nie leży w znalezieniu odpowiedzi, ale w samej odwadze ich zadawania?

 

Równanie  E=mc2 w poezji brzmi wyjątkowo dobrze! Skoro materia to tylko forma koncentracji energii, to słowa są prawdopodobnie najczystszą jej postacią - potrafią przecież "elektryzować".

Pewien mój ulubiony fizyk mówi, że  mechanika kwantowa (a dokładniej jej rozwinięcie, czyli Kwantowa Teoria Pola) nie twierdzi, że materia nie istnieje. Chodzi o to, że materia nie jest tym, czym nam się na co dzień wydaje.

 

Pozdrawiam. 

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! 

 

To wcale nie off top - ta analogia między nowotworem komórkowym a społecznym jest bardzo trafna. "Złośliwy podział" działa na każdym poziomie - biologicznym, psychicznym, politycznym. I wszędzie ten sam mechanizm- zdrowa tkanka pożerana przez coś, co rozrasta się bez kontroli. Świetnie to ująłeś! 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! 

 

"Świat zostaje bez ozdób" - piękne określenie. Depresja nie dodaje ciemności, tylko usuwa filtry. I nagle widać szkielet rzeczywistości. A życie obok faktycznie toczy się tak samo - i to jest może najbardziej nieznośne.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@huzarc

 

Bardzo dziękuję! 

 

To ciekawa obserwacja - rzeczywiście, wizja świata jako błędu czy choroby może prowadzić do destrukcyjnych ideologii.

Serdecznie pozdrawiam. 

@Lenore Grey @iwonaroma @piąteprzezdziesiąte @leszek piotr laskowski @lena2_

 

Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Rafael Marius

 

Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam.