-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 338
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@Berenika97 To jest nas dwoje! :)
@violetta Tak jest i w moim przypadku. :)
@CharismafilosCzęsto miewam skojarzenia, ale jak widać nie tylko ja tak mam. ;)
2
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 72 odpowiedzi
- 1 503 wyświetleń
-
- 72 odpowiedzi
- 1 578 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 568 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 565 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 683 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Nata_Kruk Ten wiersz - to żywy portret. Czuję tę chatkę, widzę te dwa kotki, których nie pozwoliła utopić, słyszę jej głos mówiący o swędzącej dłoni. I ten szósty palec jako metafora całego jej życia - "wszystko jest po coś". Czytam to i zaczynam rozumieć, co znaczy "oczy stają się mokre". Helena... przeżyła tyle, a mimo to była ciepłem, uśmiechem i mądrością. Tacy ludzie zostawiają ślad głębszy niż wszystkie pomniki. Piękny hołd dla niej. Bardzo się wzruszyłam. Pomyślałam o swojej cudownej Babci. -
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
@Berenika97 Zgadza się, stąd we wszystkich romańskich językach /la morte, la muerte ...) śmierć jest rodzaju żeńskiego. Dla nas to mz lżej, ale dla babek młody bóg Thanatos jest chyba lepsza opcją. Osobiście to wchłanianie według starosłowiańskich wierzeń, które opisałaś, bardziej mi odpowiada, Pozdrawiam od całej, dzielnej grupy biegaczy:). -
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@vioara stelelor Ten wiersz to medytacja nad tym, jak kochać bez ranienia. Każdy obraz - rzeka spokojna zamiast lawy, cień daniela zamiast hałasu, puszek dmuchawca zamiast ciężaru - buduje portret miłości dojrzałej, świadomej własnej mocy i właśnie dlatego łagodnej. Najbardziej porusza mnie ta dialektyka obecności i nieobecności- być najbliżej, kiedy ktoś pyta "gdzie ty?", ale jednocześnie odejść bezszelestnie, nie mącić wody. To wymaga ogromnej samoświadomości. I ta końcowa strofa - odpowiedź tęskniąca za pytaniem nigdy nie zadanym - to przecież istota prawdziwej intymności - rozumieć drugiego człowieka głębiej niż on sam. Piękny wiersz! -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się