Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Rosną w nas dzieci bezdomne,
jakby snem albo krwią były,
trzymają róże uciętych warg,
w czerwone włosy zszyte żyły.

 

Rosną w nas ptaki bezdomne,
czarne serca - spalone gniazda,
ptaki o oczach jak kosmos,
jak grób albo ślepa gwiazda.

 

Rosną w nas kwiaty bezdomne,
łąki raf i podartych żagli,
płaczą okręty rozbite o wydmy,
i huśta się świt, i śpi, i śpi.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...