Utwór nr 37 pt. Oręż obrony

[Leszczym]

 

Autorzy: Michał Leszczyński plus AI.

 

Piosenka nr 37 pt. Oręż obrony

 

Dzisiaj w chmurnej Warszawie chcą nas opowiedzieć

dążą bym przechylił czyjąś którąś jakąś z szal

mi tymczasem przelała się w tym czara goryczy

czas sięgnąć po długopis, aby się troszkę obronić

 

Nadzieją mi jest setny wiersz i któraś to piosenka

znowu machnę zwroty w arcy ojej kompozycję

by wyrazić wcale nie poddane ogromne nie wiem

by poprosić dajcie nam wreszcie moce spokoju

 

Tych mężczyzn maluję jak wielka Frida Kahlo

klientów ach przybytków widzę oczyma Lotreka

nie palnę ot tak tak i nie westchnę bodaj na nie nie

jam przeto kojot, zatem pisarz w dniu pisarzy, twój

 

Ref.

Walczę długopisem i zmagam się tą gitarą

słowa idą, rozpościera i rozpływa się melodia

obrona moją rutyną na pokojach na blokach na falach

dobrze wiem kim czym dlaczego oddycha ulica

ha zuch ja ja zuch zuch ja nuci ci do ucha do ucha

 

Jeśli tylko coś się wydarzy coś przytrafi i wyjdzie

biorę myśli i słowa wkładam w kartkę i muzę tuzom

nie znam recepty na te właśnie oby dokądś arty

szukamy westchnień, chcemy tu okazji do atrakcji

 

Pracuję dla branży artystycznej ponoć i przeto ot co

branża jak branża wiadomo że na mnie oszczędza

i tylko po co że co ciosów nie szczędzą oj nie oj nie

wiedzą i widzą że czuję, że umiem już wkomponować

 

Ref.

Walczę długopisem i zmagam się tą gitarą

słowa idą, rozpościera i rozpływa się melodia

obrona moją rutyną na pokojach na blokach na falach

dobrze wiem kim czym dlaczego oddycha ulica

ha zuch ja ja zuch zuch ja nuci ci do ucha do ucha

 

Ciężką tutaj sprawuchną jest słusznie podsumować

niełatwe te niepokoje przekuć w papier i grę i rewelę

bliscy pytają albo milczą bo widnieją i dnieją strachy

bez łachy, już wiem jak się mam i na które odważyć

 

W peletonie piosnek ciężko wyjść na swoje co moje

w tańcu niefałszu prowadzenie jest umiejętnością

a tu jeszcze agnostycyzm trzeba by wyrazić by

a tu jeszcze widzieć trza i należy zaciekawiać

(uda oj uda mi się ją uwieść, bo wiodę prym)

 

Ref.

Walczę długopisem i zmagam się tą gitarą

słowa idą, rozpościera i rozpływa się melodia

obrona moją rutyną na pokojach na blokach na falach

dobrze wiem kim czym dlaczego oddycha ulica

ha zuch ja ja zuch zuch ja nuci ci do ucha do ucha

 

 

Do ucha do ucha do ucha.

Codziennie jest przecież dzień.

I co noc mamy noc ze sobą.

 

Edytowane 4 Marca przez Leszczym (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Leszczym

 

brawo Michał !!!

 

to jest super !!!

 

zachwyciłeś mnie :)

 

[Leszczym]

@Migrena Cieszę się, może i nawet się udało :)) Dzięki :)

[Gość vioara stelelor]

@Leszczym

Podoba mi się pewnego rodzaju "uliczność" tego utworu, nie w znaczeniu degradacji do prostactwa, oczywiście.

Ekspresja twórcza jest tutaj poszukiwaniem własnego głosu nie tylko dla siebie samego, ale także po to, aby zająć (swoim pisaniem) jakąś pozycję w stosunku do rzeczywistości, która jest postrzegana jako pełna fałszu, hipokryzji, niedorzecznych oczekiwań i ogólnej niesprawiedliwości.

Trochę też powracasz do młodopolskiej koncepcji sztuki. Twórczość miała za zadanie wyzwalać z filisterstwa, imperatywów społecznych i swoistej służalczości wobec własnego środowiska.

[Leszczym]

@vioara stelelor Dziękuję, czasem sięgam po kolokwializmy, potoczny język i zwroty, w pewnym sensie umyślnie tak robię. Bo ja tutaj akurat trochę chciałem żeby tekst był nieco uliczny :)) I faktycznie trochę wyzwalający, ale i żartobliwy. 

[Gość vioara stelelor]

@LeszczymI bardzo dobrze Ci to wyszło :)

[Leszczym]

@vioara stelelor Co mam powiedzieć, świetnie, dziękuję :)

[Berenika97]

@Leszczym

 

Słuchałam ten tekst wcześniej.  Teraz przeczytałam. I podoba mi, bo czuję w nim autentyczną walkę o miejsce do oddychania. Ten długopis to nie tylko narzędzie - to rzeczywiście oręż.

Walcz tym długopisem dalej.

Szacun za formę.

[Leszczym]

@Berenika97 Dziękuję za uwagę :)