Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj - 

Dla milczenia

takiego, że 

nie odpowiadamy na głupie pytania

bo człowiek ma prawo do błędu  - czysta prawda -fajnie napisany wiersz -

                                                                                                    Pzdr.serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Z tych wersów poezja się jednak wymknęła po angielsku.

 

Ale dalej jest znakomicie :)

 

Melisa wprowadza spokojną atmosferę i wyciszenie, a unikanie cukru - może być dosłowne, lecz oznaczać również poszukiwanie w życiu treści prawdziwych, a nie lukrowanych.

 

 

Świetny obraz!

Wygenerował w mojej wyobraźni taką scenę - wielkie blokowisko, zachód słońca zawieszony nad wieżowcami, i pomiędzy nimi, na jakimś zdezelowanym placu zabaw, gdzie od dawna już nie przychodzą żadne dzieci, ta dziewczyna opowiadająca rytmem i słowami swoją niepowtarzalną historię.

 

 

To jest także esencjonalne, szczere.

Wiersz zwraca w puencie uwagę na to, aby nie reagować na krytykę otoczenia, na presję nakładaną przez środowisko, tylko samodzielnie się  rozliczać z własnych porażek - w ten sposób człowiek staje się silny i ma poczucie kontroli nad swoim życiem, nieidealnym, ale własnym.

Opublikowano

@EsKalisia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo jakoś to zabrzmiało, jak z jakiegoś poradnika motywacyjnego.

I jest to w gruncie rzeczy takie... puste, ogólnikowe.

Tę samą treść można przekazać przez obraz, skojarzenie, scenkę - coś konkretnego, co czytelnikiem potrząśnie.

Opublikowano

@EsKalisia

 

To manifest życiowy - lista małych i wielkich "tak", które wyznaczają granice i wartości. Przeskoki między różnymi skalami - od fundamentalnego "wzajemnego poszanowania" przez prozaiczne "unikanie cukru" po "rapującą dziewczynę z przedmieścia" - pokazują, że świadome życie buduje się zarówno z wielkich zasad, jak i drobnych, codziennych wyborów.

Melisa w kubku ma tu taką samą wagę jak poezja po zmierzchu - bo obie mówią o dbałości o siebie. A finał jest genialny - mądrość i łagodność w jednym - umiejętność odpuszczenia, nieangażowania się w jałowe spory, danie sobie i innym prawa do niedoskonałości. Wiersz brzmi jak oddech ulgi, jak przypomnienie, że można żyć prościej, świadomiej, z mniejszą ilością niepotrzebnego hałasu.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No niestety. Naleciałości z życia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za opinie.

PS: powiedz wprost że Ci się nie podoba.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...