Drugi(adoptowany)Syn Boga(opowiadanie?)

[Żonkil]

Bóg dostał ofertę pracy na pól etatu,
sześć dni harówki
dzień w dzień

jedyne chwile wytchnienia
czerpał w porze lunchu
zajadając się owocami

nastała niedziela
do robotnika przyszedł żebrak
z prośbą o dom.
Chociaż Bóg go kochał
nie spełnił życzenia,
(był po godzinach pracy)

bezdomny niewzruszony odmową
znalazł na własną rękę nieruchomość
niedaleko centrum – drzewo
zaszył się w nim
zapominając o bożym świecie

minęło lato
minęła jesień
zima

wiosną głodny robotnik
szukając chwili wytchnienia
spostrzegł drzewo a na nim owoce
rozwścieczony widokiem szatana
zerwał jeden z nich i schował do kieszeni…

chciałem mieć tatusia
zamiast niego mam Ojca

[mad lene]

dobitnie, mocno, a na końcu aż gęsia skórka.. wzruszające zakończenie
jak dla mnie SUPER !!!!

[fr ashka]

mnie by się bardziej podobał w dziale proza

pozdr, fr.ashka ;)

[Tomasz Pietrzak]

widzę drobne zmiany kosmetyczne, teraz lepiej.... jest na plus:) Pozdrawiam.

[Tomasz Pietrzak]

widzę drobne zmiany kosmetyczne, teraz lepiej.... jest na plus:) Pozdrawiam.

[vacker_flickan]

ja za to widzę objawy TWArzycy
autorze (autorko) mnie ten twór nie wzruszył — więcej, moim skromnym zdaniem, ta opowieść ani jako poezja, ani jako proza, ani jako proza poetycka nie ma sensu
wszechobecny chaos — Bóg, robotnik, żebrak, szatan, drzewo — w tym się nie można połapać, chyba że autor(ka) załączy instrukcję obsługi
nie wiem też, gdzie to jest dobitne i gdzie jest mocne, może w jednym aspekcie — ten tekst krzyczy do odbiorcy: nie da się mnie czytać
pozdrawiam