tatuś

[Czarek Płatak]

tatuś 

 

stworzę o tobie pieśń wyszczam 

za siebie rzucę w świat samą

 

wychowam ją sobie pięściami 

obetrę łzy i wstyd z twarzy 

 

przepiję pieśń jak wypłatę 

niech wszyscy w bloku usłyszą

 

w refrenie zamknę brzęk flaszek 

ten ślad kropel krwi na ścianie

 

 

 

 

 

[wierszyki]

 

 

 

 

Taka pewnie powinna być poezja, bezkompromisowa i pewnie taka jest ta, którą się docenia.

Niektórzy jednak ją zostawiają.

 

Ojciec.

 

Pzdr.

[Gosława]

Bardzo ciężki kaliber tego wiersza 

Ja dziś miałam bardzo ciężką rozmowę z mamą 

Jakoś nie mogę dojść do siebie 

Naszła mnie taka myśl że czasami "lepiej" być sierotą niż powoli zabijać mamę w głowie i sercu 

Wymazywać człowieka 

To jest potworne uczucie 

Jak sobie pomyślę że moje córki musiałyby przez takie emocjonalne doły przechodzić to wymiękam