Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wśród zieleni drzew

wśród błękitu nieba

usiadłem na ławce

to chyba ziemia

patrze na niebo

słychać ich świergot

w oddali toń wody

to chyba niebo

lekko wieje wiatr

wokół stado gołębi

banał ale ładny

 

Opublikowano

niebo i ziemia

przecież nie ziemia ziemia

Nic do mnie nie należy

A z tych co nie należeć się mają najbardziej to niebo i ziemia

Skoro już sobie wszystko odbieram

To niech to będzie niebo błękitne

I ziemia mocna i dobra do chodzenia

 

Panie mój którego nie mam 

Łudzą nas Panowie świąteczni 

Od swojego wesela do swojego wesela wieczni

Winien jesteś Ty że Cię nie ma

Bo przecież nie  ziemia

Nie dobra ziemia

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 ta Twoja seria o Luizie intryguje- jakby to imię było kluczem...wnosi nadjakość, nie można przejść obok tych wierszy obojętnie 
    • @lena2_   „Podnoszenie pytania do n-tej potęgi” i „dzielenie myśli na czworo” - genialne, logiczne metafory idealnie wplecione w poetycki świat. Doskonale rozumiem ten stan, kiedy noc zamiast snu przynosi lawinę pytań. Cudownie ujęta różnica między dwoma światami – tym prostym, uporządkowanym, i tym pełnym poetyckich wątpliwości. Mężczyźni czasami nie potrafią zrozumieć , ani zaradzić tej poetyckiej bezsenności, bo nie są domyślni. Budowa ich mózgów jest trochę inna - więc wybaczmy im.   :))) Dobrze, że dzielisz te myśli na czworo, bo dzięki temu możemy czytać tak niezwykłe wiersze. Puenta trafia w samo sedno. To mądry, błyskotliwy i zmuszający do refleksji tekst!  
    • @Migrena Super ...   Często zdarza mi się stawać ,  jakby obok świata, zwłaszcza w czasie jazdy rowerem  na trasie. Jeżdżę sam. Tak lubię.  Kiedyś z grupami, teraz tylko Pielgrzymka.  Przyjemnie przebywać obok  i przyglądać się.  Świat się nie zatrzymuje,  nie zwraca uwagi,  ale wszystko wygląda inaczej. Pozbawione emocji,  pozwala  na zobaczenie szczegółów , które w codzienności , może nawet nie istnieją. ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia     
    • @karenka dziękuję za ciepły komentarz. 
    • @Toyer   Zabawny!    Dobrze, że ten koniec świata Dotknął tylko muszej duszy, Już nie brzęczy i nie lata, Więcej wieszcza nie zagłuszy.   (lub nie poruszy) :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...