Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Autorko, Autorze

 

Jeśli punktujesz mnie dla rewanżu, to jest mi przykro, bo przestaję wierzyć, że moje teksty coś znaczą i odechciewa mi się publikowanie tutaj. 

 

Ja punktuję utwory, które są tego warte. Nienawidzę TWA.

 

Jeśli uważasz, że mój tekst jest do dupy, to nie zostawiaj lajka.

Wolę smutną prawdę od lukrowanych kłamstw.

 

 

Pozdrawiam wiosennie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

A tam, głupoty. Nie jestem w stanie czytać wszystkich tekstów zamieszczanych na portalach, kilka wybieram losowo, czasem coś mi się spodoba od kilku pierwszych słów, ale do pewnych osób mam już zaufanie, ze warto zajrzec i zaglądam, bo lepiej czy gorzej w danym wierszu, ale istnieją i tworzą i są potencjalnie dla mnie mistrzami ;-)

 

Miłego dnia :-)

 

 

Opublikowano (edytowane)

@piąteprzezdziesiąte , jeżeli ktoś mnie punktował, to jestem skłonny wejść na jej/jego profil, bo podejrzewam, że coś nas łączy, że mamy jakieś wspólne poglądy na świat, na estetykę. A kogo punktuję, to już bardzo subiektywna sprawa. Bo co to znaczy, że utwór jest kiepski?? Taki kiepski utwór literacki może na przykład pokazywać kiepski stan czyjegoś samopoczucia i na tym może polegać jego wartość. A dobre utwory nie są tak po prostu dobre i już. Jakość dobrych utworów polega dla mnie na tym, że spełniają one pewne funkcje: estetyczne, społeczne, religijne itd. Tak to mniej więcej dla mnie wygląda...

Edytowane przez UtratabezStraty (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ech tam, przy porodzie to już wszystkie są zdrowe i takie same;) Pzdr.
    • @Lenore Grey   bo ja właśnie......wstyd przyznać ale nie znałem Twojej twórczości.   dopiero teraz:)     już mnie ujęłaś plasttycznością obrazowania.   to coś takiego jakbyś potrafiła tworzyć obrazy bez horyzontu.   przestrzenne.   to bardzo rzadka umiejętność.   będę Cię czytał:))))   przepraszam za literówki - piszę na smartfonie.   to nie jest dobre tłumaczenie.   wiem.   wybacz.
    • lśnienia kałuż z gorących źródeł zmysłów i pozazmysłów   zmiana wiatru metafor i patosu wszędzie ćwierkanie   przeciska się słońce paradoksem i żartem wyschnięta trawa   wmarznięta na kartkę  mistycznych znaczeń   kropla z tysiąca  i jednego wodospadu tęskni mówi żyje   prawdziwymi kolorami  tęczy      
    • @Migrena Niesamowitą przyjemnością była lektura Twego komentarza...  Wiersz przyszedł do mnie spontanicznie, a jednak jak wszystko pieknie składa się z tym, co napisałeś.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bo tak — moje wiersze, jak i opowiadania, są senne i na próżno w nich szukać typowej fabuły.    A jednak moja percepcja jest geometryczna, że tak to ujmę. Obrazy przychodzą mi niezwykle łatwo, jak film, a za nimi głębsza warstwa, tj. masa połączeń z innymi motywami, symbolami...   Bardzo cenię sobie Twoje słowa. Dziękuję
    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...