Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Link do piosenki:

 

 

Nocy chłód przenika do kości –

Zima trwa i złości,

W upartym zmrożonym śpiewie

I w wiatru tanecznym powiewie

Smaga zmęczone szczyty –

Drżą zimne błękity.

 

Świat w puchu utulony

Cierpliwie wyczekuje wiosny.

Powietrze z zachodniej strony

Niesie powiew ciepły i radosny.

 

Dzień słoneczny już od świtu.

Orzeł w powietrzu poluje

Skrzydłami na tle błękitu

Niewidoczne kręgi maluje.

 

Od piór odbijają się promienie

Blask ich, aż drażni oczy.

Jeszcze śniegi chronią cienie –

Lecz słońce po niebie się toczy.

 

Echo przez skał białych koronę

Lekko przeskoczyło

I w doliny śpiącą stronę

Wiosnę ciepłą przetoczyło.

 

Tonie w mgle las mały

Jeszcze zimą oniemiały.

Budzi się wiosna –

Szumi i drży sosna.

 

Wiatr posmagał igieł końce,

Zagrzał przy tym zamarznięte śniegi,

Skały pogłaskało słońce –

Niebem płyną białych chmur szeregi.

Opublikowano

@Stukacz

 

Wiersz prowadzi czytelnika krok po kroku - od przenikliwego zimowego chłodu aż do pierwszego drżenia sosny na wiosnę. Obraz orła kreślącego kręgi na błękicie i echo przeskakujące przez skały to najpiękniejsze momenty - widać w nich prawdziwe oko obserwatora natury. Tekst bardzo mi się podoba. 


 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • i jak tu rodzić na sor-ze gdzie rwetes brak jednej chwili tam ktoś umiera lekarz pomoże tu nowe życie już kwili   pozdrawiam
    • @Benjamin Artur  Te „zaimki” brzmią jakbyś próbował uchwycić coś, co ucieka z języka jakby oczy i usta były tylko śladami, nie obecnością,   a ta przestrzeń między ustami… brzmi dla mnie jak wiersz, który jeszcze się nie wydarzył dźwięk gdzieś tam drży - i może właśnie o to chodzi :)
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    W sumie to się zgadzam z Twoją diagnozą, ale dodam, że globalizacja nie tylko centralizuje produkcję, ale też wydłuża łańcuchy dostaw do punktu, w którym nikt nie ma pełnego obrazu, co od czego zależy. Zatrzymanie jednej fabryki półprzewodników w Azji sparaliżowało produkcję samochodów na całym świecie. To nie tylko kwestia jednego punktu jak Ormuz, ale efektu domina, który trudno przewidzieć, bo zależności są rozproszone i nieprzejrzyste.   A poza tym, koszt niskiej ceny często jest przesunięty w czasie i miejscu - płacą za niego pracownicy w krajach z niższymi standardami pracy, a czasem też lokalne społeczności, które tracą miejscowy przemysł, gdy produkcja przenosi się gdzie indziej. Globalna fabryka, która tanio produkuje pasty do zębów, jest tania dla klienta końcowego, ale ta taniość rzadko uwzględnia pełny koszt społeczny i środowiskowy.   Serdecznie pozdrawiam. :)      @Łukasz Wiesław Jasiński   Bardzo dziękuję!    Zgadzam się z Pańskim rozróżnieniem idei i ideologii, bo ono jest słuszne na poziomie filozofii. Ale we fraszce słowo "idea" pojawia się w ustach ciotki, czyli w jej potocznym, niedoprecyzowanym rozumieniu, gdzie "idea" i "ideologia" zlewają się w jedno - tak jak to się dzieje w codziennym języku, kiedy ludzie mówią "to taka ładna idea" o czymś, co w gruncie rzeczy jest już zorganizowanym interesem. Fraszka nie jest traktatem filozoficznym, więc nie musi trzymać platońskiej precyzji terminologicznej - ona portretuje sposób myślenia, a nie wykłada teorię idei.   Serdecznie pozdrawiam.    @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się z tej opinii. Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...