constans

[vioara stelelor]

Ty nauczysz mnie śpiewać tak, jakby nikt nie słuchał, tańczyć tak, jakby nikt nie patrzył i kochać tak, jakby nikt mnie nigdy nie zranił.

E. Henry

 

będę trwaniem przy tobie

niedostrzegalnym

niczym ciepło którego nie czujesz

bo temperatura jest dokładnie

taka jak trzeba

 

każdy dzień rozpoczynam

dla nowych starań

i nowych kwitnień

 

niech składają się samoistnie w przyszłość

w historię bez granic w czasie

 

kiedyś co wieczór

sen innym kwiatem zakwitał w mojej dłoni

dziś wspomnienie zapachu

skrapla się w kąciku oka

ale kocham cię jeszcze bardziej

 

nie chcę pozostawić po sobie

zranień ani miejsc bez światła

 

wszystkie popełnione błędy

są pewniejszą rękojmią wierności

niż przysięgi na śmierć i życie

 

 

 

[viola arvensis]

@vioara stelelor

 

Niezwykły, czuły utwór.

Liryka jaką trudno spotkać we współczesnych wierszach.

Widać sensytywność - czarujesz :)

[violetta]

@vioara stelelor opiekuńczość wielka:)

[vioara stelelor]

@viola arvensisBardzo dziękuję za ciepłe słowo :)

 

@violetta Między innymi :) dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor

Twój „constans” ma w sobie coś bardzo cichego i bardzo prawdziwego.
To taki rodzaj obecności, który nie woła - a zostaje.

Najbardziej zatrzymał mnie obraz ciepła dokładnie takiego jak trzeba
i ta przemiana od kwitnienia do kropli w kąciku oka.

Zostawiłaś w nim dużo ciepła takiego, które działa po cichu.
Dużo w tym dojrzałości i uważności.

Pięknie piszesz.

 

(sorry, jaki przeraźliwie małe są moje słowa)

[vioara stelelor]

@Alicja_Wysocka

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Być może przez całe życie będę szukała wiersza, w którym to będzie jedno i to samo.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelorOj, cudeńko!  :)

[Berenika97]

@vioara stelelor

 

Piękna poezja! "Niedostrzegalne ciepło" to piękna metafora miłości, która nie krzyczy, tylko po prostu jest. Przejście od kwiatów w dłoni do zapachu w kąciku oka - od młodzieńczej namiętności do głębszej czułości - jest cudnie wzruszające. A finał o błędach jako rękojmi wierności? Mądrość, której brakuje romantycznym deklaracjom.

Mądre i czułe.

[Migrena]

@vioara stelelor

 

najbardziej porusza mnie ten obraz miłosci jako "temperatury dokładnie takiej jak trzeba”.

 

to niezwykłe – miłość nie jako płomień, ktory parzy, lecz jako constans, stan równowagi, w którym można oddychac.

 

to bardzo   bliskie temu, o czym pisał Erich Fromm , a mianowicie że miłość jest decyzja , postawą, trwaniem, a nie tylko uczuciem

 

podoba mi się :)

 

[andrew]

@vioara stelelor

...

płyną obrazy

mienią się wspomnieniami

róż błękit zdobi brzegi

 

oglądam myśli 

zmieniają się 

jak w kalejdoskopie 

jak MY wtedy 

codziennie INNI

 

tęsknię 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego wieczoru 

 

[Myszolak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tyle czułości jest w tym wierszu a nad tymi ostatnimi słowami już naprawdę się rozpłynęłam. Bo to jest prawdziwa miłość... :)

Pozdrawiam

[vioara stelelor]

@Berenika97Bardzo Ci dziękuję za ciepłe słowa :)

 

@MigrenaTak, to jest bardzo dobre określenie - trwanie, homeostaza :) Dzięki :)

 

@andrew Dobrze to określiłeś - że "płyną" - przemijaniu można zaufać :)

 

@Myszolak Ogromnie Ci dziękuję, cieszy mnie Twój odbiór... że widzisz... :)