Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zamykam drzwi minionego

nie chce widzieć tego

co dokuczało

 

Wolę teraźniejszość która

lepszym częstuje widzi

tęczę i świerszcza

 

Zamykam by nie zawróciły

oczy pełne łez  i nie

śmiał się smutek

 

Chcę czuć życie ozdobione

nadzieją widzieć ogród

pełen kwiatów

 

A to co za tymi drzwiami

niech sobie śpi niech

nie psuje obecnego

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@Waldemar_Talar_TalarA jednak nie ma teraźniejszości bez przeszłości, ona z niej wyrasta.

I czasem, jak się dokładnie nie zobaczy, co dokuczało, nie można się w pełni cieszyć życiem, a tęcze i świerszcze nie przyjdą.

Budowanie szczęśliwego "tu i teraz" jest procesem, drogą.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - masz racje  - trzeba dużo cierpliwości - miło że czytasz - dziękuję - 

                                                                                           Pzdr.serdecznie.

Witaj - musi się udać - nadzieja pomoże  - 

                                                                            Pzdr.uśmiechem.

Witam - cieszy mnie ze wiersz zatrzymał przemówił - dziękuję- 

                                                                                                                Pzdr.

                                                                                             

Witaj - miło mi Adamie że się podobają - dzięki - 

                                                                                      Pzdr.

@Andrzej P. Zajączkowski - @Rafael Marius - @iwonaroma - dziękuję - 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zamiłowanie do poezji zostaje w Tobie,  największą nagrodą jest reakcja czytelnika - nie żadna kasa, bo poeci to raczej biedni ludzie. Zamiast kwiatów, przynoszą wiersz dziewczynie. Winszuję spotkania z czytelnikami :) Tak, konwalie były ślubne, pomimo wszystkiego, wciąż są piękne, maleńkie, delikatne, krótko żyją, bo tylko w maju. Zniewalająco pachną i skutecznie mnie tumanią :)
    • @Aleksander Hoorn Ok, to może tak: Zamiatam   Na parapecie albo wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie.   Muchy krążą w kagańcach. Nie napiszę o tym – po co brudzić wiosnę.  
    • @Aleksander Hoorn akurat nie jadłam jajka, chociaz bardzo lubię, ale ok. Czyli nie jest lepiej?
    • @Alicja_Wysocka   Alu.   to jest bardzo uwaxne odczytanie.   jest w tym dokładnie to napiecie  które mnie interesowało.    między bliskoscią a przekroczeniem . gdzie "ja’ przestaje być szczelne, ale nie znika tylko zmienia swój ciężar..   Alu.   odczytałaś mój wiersz bardzo dobrze:)   bardzo dziękuję:)         @Omagamoga     serdeczne dzięki za dociekliwość:)   cenny walor:)         @Aleksander Hoorn   bardzo życzliwy komentarz.   dziękuję za tak uwazne i wielowarstwowe odczytanie.   szczególnie bliski jest mi trop bezimiennosci jako powrotu do czegoś pierwotnego .   choć widzę to mniej jako ‘bycie wszystkim’, a bardziej jako moment zawieszenia formy zanim na nowo się określi.   cieszę się tez, że zwróciłes uwagę na rytm bo on, oddech był tu dla mnie ważny .   i dzięki za tę koncową uwagę  chyba rzeczywiście uczę się większej dyscypliny       chociaż broń Boże nie chcę odchodzić od swojej autorskiej mataforyki:)   bardzo dziękuję za świetny komentarz:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...