Zryw (tytułowy paczwork 5)

[Nata_Kruk]

 

                         Z r y w          5

 

Koło_sen_ka ? Historio... jaka z ciebie pewnica, 
prędzej wierzchosława, bo środa i czwartek mają 
inne spojrzenie na... nie_dzie_lę... są niczym śnienie 
między wersami, czegoś początek, jakiś koniec. 

 

O_mim - milcząca figura, a tak wiele mówił gestami.
Tętni_ak, niczym zegar - jesiennik zapisał stratę, brak.
Pod_uszka  tęskni za  jego s_pokojem, a szufla_da,
trzymał w niej sznury, tak na wszelki wypadek.
 
G_dyby_ś - do ciebie NoCun - zabrał go na spcer, 
gdzie wodo_spady, można by obmyć jego nie_moc 
i leśne dylematy, a dzisiaj, na nic rozmarzona jesień, 
na strunach rdzy już nie ma Bacha i nie będzie.

 

Tak przy okazji, po_ród cioci Klary, to tylko małe
za_cięcie, 
brzdąc dał jej pewność, że naprawdę widzi kolory.     

 

 

 

 luty, 2026

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

tu nie wystarczy prosty klucz polifonetyczny dwudziesto znakowy przełożony na bustrofedon z  niskimi przerwami.

 

tu trzeba czegoś więcej.

rozczytuję go tak:

to wiersz o próbie zrozumienia samobójstwa lub nagłej śmierci kogoś bliskiego .
analizujesz przedmioty, które po nim zostały (szuflada, poduszka) i żałujesz,  że nie udało się tej osoby uratować.

refleksja nad przemijaniem ?

czy dobrze zrozumiałem ?
nie wiem.

[andrew]

@Nata_Kruk

...

ONA i ON 

 

nie tylko uśmiechem 

potrafią upiększyć życie

dodać mu kolorów 

nie zawsze swoich 

ale zawsze są …

 

szarość ich nie bawi 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Jacek_Suchowicz]

rozumiem że chcesz być oryginalna :))

 

stale nam zapisują jakieś straty 

tętniak lub zawał albo rak

jedni odchodzą gdzieś w zaświaty

inni witają  ten nasz świat

 

stała rotacja nic nie zrobisz

ktoś ten porządek przyjął tu

odchodzą starzy a rzadziej młodzi

prowadzi prowadzi nas dziś Bóg 

 

:))

[iwonaroma]

Po pierwszym czytaniu stwierdziłam, że za trudny dla mnie, gęsty od znaczeń. Jednak wróciłam :) i choć nadal nie wszystko odczytuję to jednak są miejsca które chyba rozumiem i dotykają mnie.

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Interpretacja tego wiersza wymaga wejścia w głąb zabaw słownych, lingwizmu oraz gęstej, melancholijnej atmosfery. Świetnie posługujesz się techniką rozbijania wyrazów, by wydobyć z nich ukryte znaczenia i emocje.

To próba pokazania, że język jest „rozdarty”, tak jak rzeczywistość opisana w wierszu.

To utwór żałobny, osadzony w nowoczesnej, pofragmentowanej formie. Opowiada o niestabilności czasu i historii, gdzie dni tygodnia mają „inne spojrzenie” na tragedię. O trudnej pamięci o kimś, kto odszedł (możliwe, że nagle lub w wyniku kryzysu psychicznego – „nie_moc”, „sznury”). Również o niemocy bliskich, którzy nie zdążyli „obmyć” cierpienia tej osoby i nadziei, która tli się w nowym pokoleniu („brzdąc”), przywracającym kolory wyblakłemu światu.

Bardzo twórczy! :)