dziewczyna przywiera do nagiego brzucha łąki

[Czarek Płatak]

dziewczyna przywiera do nagiego brzucha łąki 

 

nie myśli o tym co ją otacza jest 

z włosami które czepiają się traw 

i wiatru osuwającego się poza 

widnokrąg jak słońce 

 

w nocy gwiazdy będą niczym 

krople potu z których można 

wyczytać zapach zapomnienia 

jak gdyby wsuwało się dłonie 

 

pod biodra co unoszą się w górę

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Czarek Płatak Czarku, jedyny niepowtarzalny Twój styl, do traw już niuedługo... będzie unosić?
 

Pozdrawiam, kopę lat.

[Marek.zak1]

Ja to widzę inaczej, czyli, że łąka przywiera do nagiego brzucha dziewczyny, ale w poezji wszystko wolno:). Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

nagie brzucho łąki - fajne wydepilowane :)))

erotyk 

podoba się 

Pozdrawiam 

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

To jest wiersz o zjednoczeniu z naturą, ale napisany w sposób bardzo zmysłowy. Ta dziewczyna "przywiera do nagiego brzucha łąki" - to nie jest poetyckie leżenie na trawie, to niemal fizyczna bliskość, intymność z ziemią.

A potem ta nocna scena - gwiazdy jak krople potu, "zapach pobudzenia". To balansowanie na granicy - erotyzm, niedopowiedzenie, które budzi wyobraźnię. "Wsuwało się dłonie pod biodra co unoszą się w górę" - nie wiadomo czyje to dłonie, czy to jeszcze metafora natury, czy już kogoś innego. I właśnie w tej wieloznaczności jest piękno.

Wiersz działa jak zmysłowe doświadczenie. Czuję ciepło skóry, zapach trawy, ciężar letniego powietrza. Pięknie napisane.