Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

rap dla mojej dzielni

hollow man

Przez hollow man
w Poezja śpiewana

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

hollow man

hollow man

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

północna gdynia to nasza kraina
my tu mamy widoki na terminal 
na tych ulicach uważaj do kogo podbijasz 
możesz w ryj dostać że
w imię ojca i syna 
nie pozna cię rodzina 

 

wychowała mnie ta dzielnica 
tu każdy sam się podlicza
nikogo tu nikt nie głaszcze
lepiej załóż na rękę kastet

 

cechowa krawiecka unruga
w tym trójkącie nie proś o ogień do szluga
chłopaki z obłuża w tańcu się nie pierdolą 
skończysz na sorze tam ci łeb do operacji zgolą
my tu nie pękamy kurator sanki warunkowe 
krew wsiąka w fugi chodnikowe

 

wychowała mnie ta dzielnica 
tu każdy sam się podlicza
nikogo tu nikt nie głaszcze
lepiej załóż na rękę kastet

 

nikt nie cofa pięści na tej dzielnicy
nie zapuszczają się tu korpoludki lechii zwolennicy
długo by słuchać historii z pierwszej furiozy
dwa lata na wyrok czekać nie ma gorszej chujozy
tak tu się żyje jakby nie było jutra
fura koksu dobry klimat 
tako rzecze zaratustra

 

wychowała mnie ta dzielnica 
tu każdy sam się podlicza
nikogo tu nikt nie głaszcze
lepiej załóż na rękę kastet

 

 

 

Edytowane przez hollow man (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Ciemność kłamstwo zdrada

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Nigdy nie pokona ciemność światła kłamstwo prawdy płacz uśmiechu   Zdrada miłości samotność czegoś co zwie się dom niewola wolności   Głupota mędrca zła wola dobra niewiara wiary hałas ciszy   I co najważniejsze nicość życia nie pokona bo jest zbyt ważne
    • Leszek Piotr Laskowski
      Szanujmy się.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • Berenika97
      Inna rzeczywistość cz.II

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • Berenika97
      W babcinych progach

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • Berenika97
      Bezruch

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...