odkopki

[Gosława]

spójrz na starą leszczynę zaczyna gubić orzechy
wymykają się małe ziarenka niegdyś ciasno przywarłe
z impetem spadając wprost pod stopy Anny

po bruku niesie się stukot końskich kopyt
ciągnących wóz za wozem
tak niedawno jeszcze wyplatałaś kosze
ścinałaś witki młodych wierzb formując ścisłe sploty
które niczym grzbiet kota sprawnie przeginały się pod naciskiem dłoni

na Zagórzu w pańskim słychać gonichę
ryje ziemię odrzucając raz po raz wątłe skiby tak że baby w popłochu co nagłej zagarniają łupy
gdzieniegdzie trafi motyka na kamień
albo to raz metal zagrzmi roznosząc łoskot na pół pola

tylko dzieci z nieskrywaną radością przerzucają nać na kopczyk
już niebawem strawi ją żar w którym
spopielą resztki plonu

Edytowane 11 godzin temu przez Gosława (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

ładny obrazek jak Chełmoński

 

jesienna orka pożera ściernisko

za pługiem ptaki świeżzny łaknące

dalej motyką dziobią kartoflisko

zaś w ogniu bulwy smaczne i gorące

 

 pozdrawiam

[Gosława]

@Jacek_Suchowicz również pozdrawiam Cię Jacku serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gosława]

@Sylwester_Lasota dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gosława]

@Mitylene

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Mitylene]

@Gosława przeczytałam Twój wiersz i tak w sumie zamilkłam... Czasami nie wiemy co napisać choć wiersz  jest wyjątkowy...

[Gosława]

@Mitylene bardzo Ci dziękuję za czytanie 

Naprawdę 

Zawsze się cieszę jak Ktoś się zatrzyma na chwilę i przeczyta 

Przytulam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Mitylene]

@Gosława zawsze "zatrzymuje mnie" poezja szczera, płynąca prosto z serca...Twoja taka jest, dlatego tak pięknie się ją czyta i przeżywa, bo dotyka tę stronę duszy, którą niełatwo zwerbalizować...

[Gosława]

@Mitylene dziękuję raz jeszcze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gosława]

@Leszczym dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gosława]

@Simon Tracy dziękuję za

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Simon Tracy]

@Gosława To ja dziękuję, za to że mogę czytać Twoje wiersze.

[Czarek Płatak]

Wiersz ukazuje przemijanie poprzez obrazy wsi i natury. Stara leszczyna gubiąca orzechy symbolizuje utratę i koniec pewnego etapu. Wspomnienia pracy – wyplatanie koszy, stukot kopyt, uderzenia motyki – budują realistyczne tło dawnego życia i przywołują miniony czas.
Motyw ognia trawiącego resztki plonu podkreśla nieuchronność zmian. Kontrastem są dzieci bawiące się z radością – znak, że mimo strat trwa naturalny cykl życia.

Jak zwykle miło się zanurzyć w czymś tak mi bliskim. 

Pozdrawiam 

[Gosława]

@Simon Tracy łap

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Czarek Płatak dziękuję Czarku bardzo mnie cieszy Twoja obecność pod wierszami 

Pozdrawiam Cię serdecznie

[Berenika97]

@Gosława

 

To piękny obraz odchodzącego świata. Ta stara leszczyna gubiąca orzechy, Anna na bruku, baby w popłochu przy łupach - wszystko to żyje i oddycha przeszłością. A ta końcówka z dziećmi i ogniem zamyka krąg. Bardzo wzruszające obrazy. 

[Gosława]

@Berenika97 bardzo Ci Bereniczko dziękuję 

Lubię tak sobie powdychać do dawnych czasów

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.