Schlump

[aff]

 

 

Dzwoni po uszach drapieżny dzwoneczek,

bo towar rusza. Zacumował okręt.

Choć północ prawie zero: zero, zero,

ostatni wyszedł,

deszcz rdzawy w oknie.

Mgła czy morowe powietrze z piratem —

i ślumpa przecieka

przed paczkomatem.

Z księżyca — dyliżans. Tarantowaty

z pakunkiem po brzegi w latarniach szklanych.

 

 

 

Edytowane 9 Lutego przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[APM]

@wierszyki Pięknie opisujesz ostatnią drogę, może widziałaś z okna, jak przyjechała karetka i zabrała kogoś "spod paczkomatu", mioże wyobraziłaś sobie posdobna historię ... A swoja droga, to musiałam sprawdzić, co znaczą niektóre słowa (gwara poznańska?) i wtedy wiersz nabrał dla mnie jeszcze większej głębi.

Edytowane 9 Lutego przez APM (wyświetl historię edycji)

[aff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rzeczywiście, dorożka i pacjent mógł się skojarzyć z karetką.

Raczej chodziło mi o oddanie tej surrealności cyfrowego świata, w którą weszliśmy, gdy godzina na czasomierzu rzeczywiście tworzy granice. Dziękuję, pięknie, pozdrawiam :-)

Dlatego trochę zmieniłam tekst. Klaniam się :-)

(Tak, ślumpa to ponoć gwara poznańska. Skądś przyszło mi do głowy to słowo) :-)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 9 Lutego przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@wierszyki Ekstra!! Jeden z moich Twoich ulubionych, bardzo wyszło!!

[aff]

O, jak miło Michal, To już nie poprawiam w takim razie dalej.

Wyszedł, to wyszedł, pozdrawiam ciepło :-)

[aff]

Dziękuję pięknie za obecność

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 @piąteprzezdziesiąte :)@huzarc :)