Historia edycji

@Poet Ka   Fascynujący wiersz!  Ukazujesz dualizm biologiczny i społeczneczy. Jest też o próbie zachowania integralności. Przedstawiasz obraz człowieka, który jest rozdarty między biologicznym „oprogramowaniem” a społeczną rolą „korposzczura". Korporacja to lokomotywa, która nie jest „ospała”. (Świetne nawiązanie do Tuwima). Jest napędzana ambicją, presją i ... „sodówką”.  "Sodówka" - krótka chwila ludzkiego połączenia. Jakby to była  prawa półkula korpo.    Dedykacja powoduje, że ta nocna Appasionata, sodówka, wiadukt stają się bardzo konkretne i bolesne. Maszyna ruszyła, ale kogoś już przy niej nie ma.  @Marek.zak1   Korporacje pewnie są bardzo różne, dwie najbliższe mi osoby pracują w korpo, ale żadna by nie zamieniła swojej pracy na inną. Mój Tomek uważa, że płacą mu za myślenie, pracuje w domu na prowincji  i niedługo zapomni, jak wygląda jego warszawskie biuro. :)))  

@Waldemar_Talar_Talar bardzo dziękuje. Pozdrowienia odwzajemniam :)

uwielbiam klimat tego wiersza

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Lapislazuli

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Poet Ka pierwsze strofy kojarzą mi się z piosenką Kultu Arahja

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podoba mi się