Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pisanina

 

Skaczą myśli po niebie
Jak nuty po pięciolinii,
A ja piszę list do siebie:
Wokół są sami niewinni.

 

Śnieg pada i zasypuje rany,
Starość w ciszy umiera.
Dzień jest taki zapłakany,
Noc się trumną otwiera.

 

Szukam swoich kroków w bieli,
W siwe włosy wplątuję wzrok.
Już mnie diabli dawno wzięli,
W środku dnia panuje mrok.

 

Takie rymy koślawe wychodzą –
Tupią, kopią, trzaskają drzwiami.
Marzenia za nos mnie wodzą,
Nadzieję owijają mgłami.

 

Po co pisać takie wiersze,
Ludzi do czytania zmuszać?
A może to są życzenia najszczersze,
Żeby ludzi ich życiem wzruszać?

Opublikowano

@Leszczym A może "Napisane i już"

@Berenika97 Dziekuję za interpretację, jak zwykle trafna, głęboka i pozwala zatrzymac się nad wierszem nieco dłużej.  

@wierszyki Dziękuję, masz rację. Czaem trzeba samego/samą siebie pokrzepić. Własnie wtedy, jak rodzi się taki "wierszyk nieodskonały", to tym wierniej oddaje stan piszacego. Takie twórcze odkrywanie samego siebie. Dzieki.

Opublikowano

@vioara stelelorDziękuję. Piszę po długiej przerwie „znowu” i twoje słowa dodają otuchy i zachęcają do dalszego pisania, nawet jak koślawo wychodzi, to jednak płynie z wnętrza i może nawet czasem ktoś inny też się nad wierszem zatrzyma. Dziękuję.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...