Historia edycji

dedykuję Berenice97

A może w ciszy wnętrze ostudzić,

aby się zmienił wokół nas świat,

bo już się nie da przemienić ludzi,

rozlejmy ciepło, miłości blask.

Zakopmy gniew głęboko w ziemi,

wyrozumienie trzeba nam siać.

Zaś ludzie przy nas sami się zmienią.

Choć część odejdzie, by w gniewie trwać,

a na ich miejsce, przybędą nowi

niosąc odwagi niejeden gros.

Zniknie nieśmiałość, ujrzymy drogi,

na których dobroć ma swoją moc.

Zaś referencji nie ma co szukać,

lecz spojrzeć w serce przynajmniej raz.

Życie jak puzzle składa nam dusza.

Coś z siebie innym możemy dać?

ps wczoraj pisałem "na gorąco" a dziś chłodno przeczytałem i postanowiłem zmienić.

dedykuję Berenice97

A może w ciszy wnętrze ostudzić,

i wokół siebie mieć inny świat,

bo już się nie da odmienić ludzi,

więc promieniujmy nasz ciepły blask,

Zakopmy gniew głęboko w ziemi.

Wyrozumienie przyjdzie nam siać.

Zaś ludzie przy nas sami się zmienią:

jedni odejdą, by w gniewie trwać.

Nie wiedząc kiedy, przybędą nowi

niosąc odwagi niejeden gros.

Zniknie nieśmiałość ujrzymy drogi

na których dobroć ma swoją moc.

A referencji nie ma co szukać.

Spoglądać w serce przynajmniej raz.

Przy naszym życiu trzyma nas dusza.

Coś z siebie innym możemy dać?