Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wirtualny krajobraz nie krzepi

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

e-życie

 

wirtualny świat 

jak dom 

bywa Mont Everestem 

miłą dziewczyną 

wszystko 

na wyciągnięcie ręki 

 

do realu wracamy 

z konieczności 

nie ma w nim na zawołanie 

lodów z bakaliami 

uśmiechu w lustrze 

 

bywa słabym obrazem 

tego o czym marzymy 

 

w smartfonie jest to wszystko 

nawet w nadmiarze 

 

warto spotkać się z sobą 

sam na sam 

nie w czterech ścianach 

nie jutro 

dziś 

 

2.2026 andrew 

Sobota, już weekend 

 

2
Gość vioara stelelor

Gość vioara stelelor

Opublikowano
Opublikowano

@andrew

Wirtualny świat wcale nie musi być taki idealny

Budujesz opozycję - życie w realu = trudne, ale prawdziwe vs. życie wirtualne = kolorowe złudzenie szczęścia, spełnienia wszystkich marzeń, no istny cyfrowy raj.

No i zakładasz roboczo, że tylko w realnym świecie, w sensie, że offline, można zrealizować zasadę nosce te ipsum.

Mi na przykład przytrafiła się niedawno sytuacja całkiem odwrotna. Real był odskocznią od czegoś, co mnie przytłoczyło niby wirtualnie, ale o wiele bardziej prawdziwie.

Kluczem jest człowiek i miejsce, gdzie angażuje swoje prawdziwe zasoby wewnętrzne - myśli, uczucia., intelekt, czas, chęci, itd.

I sposób, w jaki funkcjonuje wirtualnie, realnie. Czy tylko korzysta, czy jednak coś z siebie daje, w coś się angażuje.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      sen

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   ja Brychta kiedyś pokochałem i miłość wciąż trwa.   za "suche trawy", za "wycieczka Auschwitz - Birkenau, za " dancing w kwaterze Hitlera", za " opadanie ziemi " itd.   mógbym się z niego doktoryzować:)   kto dziś napisze takie teksty?   jak Nowakowskiego " gdzie jest droga na walne", jak Gerharda" niecierpliwość", jak Tyrmanda " zły", jak opowiadania Steda ?   nikt już nie zrobi pasztetowej jak dawniej!   " ta czaszka już nigdy się nie uśmiechnie".   i tylko mi we łbie dudni Miron Białoszewski z tym swoim:   "dzień wre i huczy  noc nogami powłóczy  uciec by za te lasy góry  głupstwa pleść  kwiatki rwać  kurwa mać"     o filmie pomilczę.... bo się nie znam:)    
    • Mateusz Dziedzic
      Do radości

      Przez Mateusz Dziedzic · Opublikowano

      O ma radościo! Przyjdź już wreszcie po mnie! Niech po mej śmierci dopiero nie pomnie!     Gdy cię nie widzę, brakuje mi duszy, Dziecię rozpaczy nawet się poruszy; Jednakże gdy twe obaczę przeźrocza, Ponęta myśli nagle je uwłocza; Ostatnie głosy słyszę już w mej głowie: Czy ja to widzę? Czy iluzją zowię?   Leci pytanie, lecz bez odpowiedzi, Przez nieba lice światłością przecina; Wtem te obrazy osobą nawiedzi, -Mojej to klęski, klęski moja wina.   Tracę nadzieję, że kiedyś usłyszy, Brak celu życia - jęki słyszę wyszy; Nie będzie szczęścia, duszy ozdrowicia, -Jak ja żałuję mojego powicia.
    • Jacek_Suchowicz
      zapachniało

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      kobieta na łące przypomina babie lato  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      rozanieliłaś się ochoczo no bo czerwcwa pora przyszła leżysz a także chodzisz boso uważaj możesz złapać wilka :)
    • Dekaos Dondi
      Niedokończony Tekst

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      Właśnie wypełzło ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni O barwie zgniłego   Ma niecodzienny wygląd, jakby coś w rodzaju Gdyby spojrzeć od strony   Na przodzie zwisają lepkie, długie Z tyłu, krótkie, okrągłe Po bokach, bardzo ostre Niczym doczepione do drgającego    Wtem dostrzega w oddali słysząc przeraźliwy Podobny do wielkiego, skrzeczącego Jest zmuszony do odwrotu w kierunku    Pomimo szybkiej ucieczki i przeskakiwania czuje na sobie, wstrętnie cuchnące Jednak po jakimś czasie, przestaje być takim    Obraca przód do tyłu i apetycznie atakuje Ma teraz ciało, większe od największego Widzi jasne wyjście, z tego durnego      Właśnie wypełza, ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni      
    • sisy89
      Ostatni raz

      Przez sisy89 · Opublikowano

      Piękny!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...