Ściany

[Myszolak]

na panelach widać ślady
krwi, rozlewam się na ściany
w meblach drga mój krzyk;
zaraz je rozsadzi,
jęczą drzwi, krzywią się
lustra; odpadają

wskazówki zegara -
zostaje tarcza pusta,
wydeptana podłoga
rozsuwa się,
zapadam się
w ziemię,

płonę w piekle

zostają po mnie
podrapane pazurami
ściany

[Charismafilos]

@Myszolak przejmujące... 

[Berenika97]

@Myszolak

 

To wiersz o cierpieniu, które dosłownie rozsadza rzeczywistość. Przestrzeń mieszkania staje się lustrem psychiki - wszystko pęka, krzywi się, rozpada. Podmiot liryczny zapada się w nicość, płonie w piekle, a jedynym śladem po nim są podrapane ściany - znak desperackiej walki. Surowy, brutalny język bez ozdób. Mocne.

[Simon Tracy]

@Myszolak Świetny wiersz. Oby więcej takich w podobnym klimacie tutaj na portalu.

[tetu]

Wiersz bardzo mroczny. Wiersz — krzyk! 

 

Każdy wiersz jest opatrunkiem, pod każdym coś niewidzialnie krwawi. Pod tym wierszem ktoś żywy się wykrwawia. Tomasz Pułka.