Buntownicza Karma

[kasia652]

Zmęczone ręce trzymają świat cały

Internetowi machają przechodnie

Twarze te obce co w jedną się zlały

Wpadają w gęste cyfrowane tonie

 

W pustych uśmiechach polubień włodarze

W mięsnych nośnikach ukryte realia

Samotność oświetla na niebiesko twarze

Na pięknym licu smutne są fatalia

 

Klikacie w pokłony dumni nędzarze

W pańskim folwarku kciuk wam batogiem

Algorytm jutro przeznaczenie wskaże

Między ekranem a nieznanym bogiem

 

Odsuncie się chłopi socjalmedialni

Co uprawiacie bezmózgowia pole

Bitew przegranych wojownicy walni

Wyświetleniami orane wam role

 

Głos niech się niesie tych zasłużonych

Co się nie mieszczą w filtr z Instagrama

Niech waść nazbiera rebelianckie plony

Niech Nas nasyci buntownicza Karma

Edytowane 1 godzinę temu przez kasia652 (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

przeciw krzemowi nie da się buntować , można się przyzwyczaić i zdobyć taktykę, wszystko można przetrwać tylko nie wszystko jest tego warte

Edytowane 1 godzinę temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

świetne! @kasia652 pożyczam ;)

[bazyl_prost]

@Charismafilos była taka piosenka amerykańskich rzeźników " we care a lot"

[Charismafilos]

@bazyl_prost był też Camelot ;)

[Marek.zak1]

Ciekawie piszesz, przyznaję. O tym, czyli o rozdźwięku między mizerią w realu i  pocieszankami w necie kiedyś napisałem (W wirtualu), więc jest to zjawisko powiedzmy częste. Z drugiej strony natura ludzka szuka pocieszeń, w wyobraźni,  alko, dragach, więc liczenie lajków i podobnych jest z tych mniej szkodliwych, jak sądzę. 

Twój wiersz jest ostrzejszy, bardziej drapieżny i może bardziej aktualny. Pozdrawiam