W zadumie

[lena2_]

Wszystko przychodzi w swoim czasie,
jak słowo nagle zrozumiane,
które błąkało się bezdomne,
a teraz budzi tuż nad ranem.

I nic nie dzieje się przypadkiem,
choć różnie bywa odbierane,
lubi zaskoczyć i zatrwożyć,
a czasem tylko szepnąć – amen.

Kiedy rozdzielam myśl na czworo
i gubię sny świetlistą nocą,
nie dopytuję się - dlaczego?
ale pytanie stawiam - po co?

[Jacek_Suchowicz]

może powinnaś coś zrozumieć

skojarzyć jeszcze raz na nowo

poznałaś życie myśleć umiesz

i ważyć jak potrzeba słowo

 

połączyć fakty przypadkowe

które nie mogły się wydarzyć

i podsumować dobrym słowem

Panie dziękuję że prowadzisz
:))

[Berenika97]

@lena2_

 

Piękny jest ten obraz słowa, które błąka się bezdomne, zanim znajdzie swój czas. I ta akceptacja, że nic nie dzieje się przypadkiem, choć rozumiemy to różnie. Szczególnie mocne jest zakończenie - rezygnacja z pytania "dlaczego" na rzecz "po co". To już nie bunt, to szukanie znaczenia. Mądry wiersz.