Na nowej drodze *2026

[Maciek.J]

Nie ma już moich Muz
w króciutkich sukienkach
nie noszę ich już na rękach

styczniowy zelżał znowu mróz
w głowie nie kłębią się słowa
nie męczy mnie wena od rana

pozostała kartka niezapisana
kończy się z poezją rozmowa

Nie mam nic z Matuzalema
wyczerpane wszystkie tematy

w wazonie zwiędłe kwiaty
i żadnych wierszy już nie ma

Pegaz wyleciał z obolałej głowy
wracam do zapomnianej krainy
nie brakuje mi już niczego
w świecie inwersji i metafor

jestem przecież prawie zdrowy
choć pół życia na jednym leku
na receptę od dobrego lekarza

jeden symptom się tylko powtarza
bywaj mój największy przyjacielu
wspaniały człowieku

stoję z bagażem winy
na tym samym co zawsze peronie
tu odjadę do jeszcze jednego celu
niespełnione marzenia może dogonię

widzę za mgłą podniesiony semafor