Pomysł to nieoryginalny

[Samo zło]

WYPEŁNIĆ CZYTELNYM PISMEM


Urodzony? (tak, nie; niepotrzebne
skreślić); dlaczego "tak" ? (uzasadnić); gdzie
kiedy, po co, dla kogo żyje? z kim się styka
powierzchnią mózgu, z kim jest zbieżny
częstotliwością pulsu? krewni za granicą
skóry? (tak, nie); dlaczego
"nie"? (uzasadnić); czy się kontaktuje
z prądem krwi epoki? (tak, nie); czy pisuje listy do
samego siebie? (tak, nie); czy korzysta
z telefonu zaufania (tak,
nie); czy żywi
i czym żywi nieufność? skąd czerpie
środki utrzymania w ryzach
nieposłuszeństwa? czy jest
posiadaczem majątku
trwałego lęku? znajomość obcych
ciał i języków? ordery, odznaczenia,
piętna? stan cywilnej odwagi? czy zamierza
mieć dzieci (tak, nie); dlaczego
"nie"?

chyba ciągle niedoceniony Barańczak

[jasiu zły]

Jak to niedoceniony?! Tutaj doceniony.

[Samo zło]

wracając do kompleksów; nie podoba mi się kształt moich paznokci. teraz twoja kolej jasiu.

[jasiu zły]

Kompleksów nie mam, ale często bywam niedoceniony - to mnie dołuje :)

Jaki jest kształt twoich panzkoci? Czy może to była taka metafora? ;)

[Oscar Dziki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziwny to przykład barańczakowskiej twórczości. Czasy kiedy robił po pachy w nowomowie, najgorzej mi się spomina. Polecam "pisane po ciemku", w zasadzie cały "tryptyk z betonu, zmęczenia i śniegu" - genilny tom. Znaleźć tam można takie kwiaty, jak "cztery kąty i szpieg piąty". Barańczak wygląda ze swojej "jamy w betonie" i wszystko skrzętnie komentuje. Magik. Chyba się wysile i przepisze tutaj "Długowieczność oprawców" - mało znany wiersz, bo już chyba wysyłany ze stanów. Na pewno tak jest. Może nie uda mi się znaleźć tego w sieci, ale Barańczak opublikował ten sam utwór w języku angielskim. Zdaje się, że pisał obie wersje jednocześni. Przy zachowaniu tej samej treści w każdym zdniu zgadzają się chyba nawet sprzęgnięcia akcentowa. Geniusz! Geniusz! Nie mam słów do neigo jako poety, a jako tłumacz stanowi tylko sam dla siebie konkurencję. No coż. koniec tej pieśni pochwa-lnej. Oto przykład:

Długowieczność oprawców

Oprawcy- ale ci na monumentalną skalę,
nie od mokrej roboty, ale od suchych statystyk,
nie od kanciastych pięści lecz od zaokrąglonych cyfr
w obstawie sześciu zer - słowem, oprawcy masowi,
gdy tylko wyjda cało ze swych własnych czystek
i przejdą do historii, zaskakują stale
tym, że każdy dożywa w zdrowiu do póznego
wieku
Wszyscy niesłuszni świadkowie Jehowy, masoni,
artyści, chłopi, księża, posiadasze ziemscy,
przypadkowi pechowcy, na których ktoś doniósł z zemsty
i ci których nazwisko ktoś wypluł z zębami,
powtarzaliby pewnie (gdyby ich wskrzesić) wraz z nami
(i chyba głośniej) swoje zdziwione "dlaczego",
widząc tych krzepkich staruszków na rencie,
jak grzeją kości na ławce w ogrodzie,
majstrują dla prawnuków latawce, z prostotą
siorbią barszcz, korzystają z dobrodziejstw
dzisiejszej medycyny, prócz starczych kłopotów z prostatą
nie doznając w zasadzie żadnych piekielnych udręczeń

Domyślam się, że w ten sposób nadajesz nam jakiś szyfr
że kryje się w tym, jak zawsze, Twój zamysł,
który wymierzasz tobie tylko wiadomą miarą.
A jednak, o co chodzi? O trzymanie ich między nami,
by dac nam szansę - na co? na proces, spóźniony
o parę epok o miliony
zlikwidowanych lat życia? na wyduszenie z nich
zeznań czy pamiętników? na zrozumienie natury
ludzkiej na tym rażąco żywym przykładzie? Czy mamy
stawać z nimi przed lustrem, pozować do zdjęć, na których
będzie widać, że niczym się tak na prawde nie różnią,
kaci od tych co zwykle padają ofiarą?
A może chcesz nam pokazać, że gdybyś do końca znikł,
świadczyłoby wciąż o Tobie przynajmniej to, że na próżno
usiłujemy zrozumieć, co jest nagrodą, co karą?