Egzystencja

[Tdk crew]

dzień po dniu zagłębiam się w bagnie
ludzkiej egzystencji
w korycie wiecznego nieszczęścia
pogłębianego przez kolejny wschód słońca

splot wizji, historia przyszłości
skazana na klęskę jak rytm serca
wygrywa symfonie uczuć tak
krętych, zawieruszonych gdzieś między palcami

codzienny grzech oczu spływa po duszy
ryjąc niezapomniany obraz rzeczywistości
kreując surrealistyczne krawędzie zmysłów
pochłaniające litrami życie

a jednak ruchome piaski nie zasypały
wiary nie pochłonęły nadziei
rodzonej wraz z każdym grzechem
niebieskość serca klucz marzeń…droga radości

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

bagno - oklepane....

ciekawy wiersz i dobry, ale pogmatwane to wszystko, za dużo przymiotników... przez to plus jest tylko nieduży...

pozdrawiam /Arek

[Klaudiusz]

"skazana na klęskę jak rytm serca "
to genialne (a nawet nie jestem pewien czy zamierzone :/)
reszta beznadziejna, ale i tak - dla tego co powyżej - było warto

pozdr

[vacker_flickan]

w bagnie ludzkiej egzystencji ---- patos, zgrany do tego

w korycie wiecznego nieszczęścia ---- patos, tym razem groteskowy, zwłaszcza, że koryto pogłębiane

splot wizji, historia przyszłości
skazana na klęskę jak rytm serca ---- no tak, niektórych z pewnością czeka arytmia, ale co to znaczy „historia skazana na klęskę??” historia przyszłości? rozumiem, że historia w sensie „opowieści”, ale jak opowieść może być skazana na klęskę?
metafora w płot moim zdaniem

wygrywa symfonie uczuć tak
krętych, zawieruszonych gdzieś między palcami ---- ten fragment całkiem zawieruszony — tak krętych jak co?

codzienny grzech oczu spływa po duszy ----- grzech oczu???

surrealistyczne krawędzie zmysłów ----- przekombinowane, za dużo

a jednak ruchome piaski nie zasypały
wiary nie pochłonęły nadziei ----- ruchome piaski — była taka piosenka; wiara, nadzieja — jeszcze miłości brak, fu

rodzonej wraz z każdym grzechem ----- znowu grzech, ja myślę, że dużo ciekawiej by było (i po ludzku) napisać właśnie o tych grzechach, które tylko sygnalizowane są

niebieskość serca klucz marzeń…droga radości ----- szkoda, że nie ma już oyeya tutaj:P

niektórym się wydaje, że poezja polega na frazeologii
do tego struktura wiersza: źle, źle, źle... a jednak nie tak źle
niech się autor/ka zastanowi
pozdrawiam