Odpuszczanie

[lena2_]

Piszemy własny scenariusz
a życie podmienia role
i to co miało być w górze,
tak często bywa na dole.

Można rozmnożyć pytania,
bezsenność wiele pomieści.
Albo uwolnić pokorę,

gdy rozluźniamy pięści.

 

 

Edytowane 18 Stycznia przez lena2_ (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@lena2_ świetny.

Jedna z definicji pokory to - prawda o sobie :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, rozpycha się panoszy nocą i tak trudno ją wykopać z łóżka. 

A pięści się zatrzasnęły. Wszystko to znam. 

[bazyl_prost]

Pięści mogą się rozluźnić ale nie ma miejsca na pokorę, to nie rycerskie 

[Berenika97]

@lena2_

 

Widzę w wierszu kontrast między naszymi planami a rzeczywistością ("życie podmienia role"), który prowadzi do wyboru - albo walka wyrażona w pytaniach i bezsenności, albo "uwolnienie pokory" - gestu rozluźnienia pięści. Ten końcowy obraz jest najważniejszy - zaciśnięte pięści to opór, kontrola, desperacka próba trzymania się scenariusza. Ich rozluźnienie to nie porażka, ale akceptacja - rezygnacja z walki o niemożliwe. Pięknie napisane!

[Jacek_Suchowicz]

najlepiej uwolnić pokorę

i prosić o Jego łaski

to co naprawdę potrzebne

dostaniesz jeszcze o brzasku

 

i zawsze Jemu zaufać

do Siebie  zawsze prowadzi

wiem że ciężko to zrobić

spróbować nie zawadzi

:))