Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czasami nie mamy wpływu,
na wybuch okoliczności.
Błoto czarne serce zalewa,
gaśnie nadzieja wśród ciemności.

 

Co już jest, być nie przestanie.
Trzeba to unieść i dalej iść.
Życie to podróż, z kolcem na stanie.
Dla równowagi warto jednak śnić.

 

Na polu bitwy o lepszą przyszłość,
labirynt serca rozświetli rym,
który jest mostem blasku nad nicość
i wiatrem ciepłym na gęsty dym.

Opublikowano

@FaLcorN

 

Odczytuję Twój wiersz, że jest o poezji jako narzędziu przetrwania. "Rym jest mostem blasku nad nicość" -  słowa nie zmieniają rzeczywistości, ale pozwalają ją unieść. Przesłanie -  nie uciekaj przed ciemnością, rozświetlaj ją.

Pozdrawiam. 
 


 

Opublikowano

@piąteprzezdziesiąte

Wydaje mi się, że przechodzę swoje ramy, ale sam wobec siebie nie jestem obiektywny. Białe wiersze to nie ja. Jestem uwięziony w pewnej ramie, nie po raz pierwszy (zbyt osobiste), ale zblokowany się nie czuję. Z pisaniem moim jak z morzem, wieje albo nie wieje.

Dziękuję za szczerość,

pozdrawiam! 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...