zataczając kręgi

[hollow man]

ostatnio wszystko dzieje się dłużej
czuję jak z każdym rokiem bliżej podchodzą groby
lubię słowa takie jak sensotwórczy
tylko chaos stał się definitywny
mam go w splocie słonecznym 
w szpiku kostnym
w porannych autobusach
gdy wszyscy ludzie wokół są tworem wyobraźni
a później ja staję się ich projekcją 

 

śmiałeś się że u wojaczka najpierw krew miesięczna
a za chwilę wystrzeli ciebie biorąc z ciebie pijąc
ja o niebo już nie dbałem wiedząc przecież że to jedno 
ty który ze swoim ironicznym spojrzeniem pytałeś

czy romantyzm to nazwa ekspresu do kawy

 

przedzieram się przez korytarz

przez porażenie senne
zbyt słaba lub pijana by usiąść przy pianinie
przestaję rozpoznawać własny głos

mówi przeze mnie wódka papierosy

mówią przeze mnie inne kobiety
o matkach co rodzą dzieci

by uczyć je od nowa

jak nie kochać

 

 

 

Edytowane Wtorek o 18:26 przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@hollow man

 

[violetta]

@hollow man wiosna ożywi:)

[widelec]

derealizacja?

[hollow man]

@widelec

No, jakaś forma dysocjacji, w każdym razie.

[Berenika97]

@hollow man

 

Bardzo poruszający wiersz. Czyta się go jak strumień świadomości, który momentami boli, a momentami dziwnie uspokaja swoją szczerością. Obrazy są gęste, cielesne, prawdziwe - szczególnie te o chaosie „w szpiku” i o głosie, który przestaje być własny. Zostaje we mnie ostatni wers - bardzo zabolał!  

[hollow man]

@Berenika97

Dziękuję, Bereniko.

Naprawdę ciekawe rzeczy zaczynają być widoczne, gdy ustawić kamerę z innej perspektywy niż ta umieszczona tylko we własnej głowie.

[Stary_Kredens]

@hollow man młody człowiek rano , praca  , dzień czas po imprezie i tak płynie życie, tylko dokąd? Znużenie i brak miłości i Wojaczek, no tak to w jego stylu , chyba. Dobry wiersz ale bardzo pesymistyczny , ale to tak jakbym widziała dawną siebie i teraz moje dzieci w codziennej gonitwie. Czasami tak widzę i te groby też coraz bliżej podchodzą. Dobre sformułowanie. Właściwie to już napierają 

Kredens pozdrawia