Bogdan Tęcza-wiersze

[Bogdan Tęcza]

      ANIOŁY ZMIAN

 

Noc się już rozproszyła w poświacie

tańczących pod latarniami płatków

śniegu, błędy przestały już boleć, tylko

trochę żal dobra co zostało rozdane

szczerze i w biegu, dobrego słowa,

którego nikt już nie wypowie.

 

Styczniowy śnieg ściele się kłującą bielą

na zmrożonych polach, żaden ślad

jeszcze nie zadeptał tej czystej karty

poranka, już czas ruszyć przed siebie jak

dawniej ochoczo i przewietrzyć głowę ze

snów, pozytywną myślą poranka.

 

Niezwykłe w swej zwyczajności piękno

zimowej natury, zamiecią tnące na

zmrożonych twarzach grymas i szczęście,

ożywia mroźną iskrą spojrzenia wyblakłe

codziennością, pchają do przodu myśl, że

znów jakoś to będzie.

 

A roztańczone płatki jak małe aniołki

fruną z dobrą nowiną wprost z nieba,

jeszcze czas łaskawie spogląda, omija nas

bokiem, pozwala odcisnąć na nowo na

ścieżkach dobry ślad, wyznaczyć nowy

cel, odnowić wiarę, bo tak trzeba.

 

Niejedne zimy już nasze kalendarze

przewiały, choć każda biała, lecz w innym

odcieniu, wszystkie potknięcia i błędy

puchem zmian zasypały, dając czas na

naukę, pozwalając się zbratać z myślą,

pogodzić z życia jesienią.

 

Bogdan Tęcza®

 

 

        PRZEKORNIE

 

Choćbym szedł ciemną doliną, zła się nie

ulęknę, bo ty jesteś ze mną, te słowa

dźwięczą wciąż w głowie gdy w zaspach

bezsilności upadam, one wciąż są i dają

mi pewność.

 

Jest czas gdy dusza rwie się na strzępy, a

serce z bólu pęka, przyklejam uśmiech

do twarzy, gdy ludzkie plemię wyszydza,

zbyt śmiało, ja idę dalej brzegiem swych

myśli, mam wiarę i ufnie przyklękam.

 

Komputery dziś wytyczają nam drogę,

słuszność wykresów wciąż karząc uparcie

szerzyć, a ja, zanim usiądę z kromką

chleba za stołem, wolę w swoje

staromodne ciche pacierze wierzyć.

 

Do pierwszych rzędów nigdy mnie nie

ciągnęło, bo z wiatrem we włosach pewnie

dziwnie wyglądam, zamiast krawat

poprawiać nerwowo, wolę z siodła swojej

maszyny, kochane Bieszczady oglądać.

 

Czasem mówią, żem samotnik i dziwak, że

w moim wieku w złudną godność się ubrać

pasuje, a ja milczę i się w duchu szczerze

uśmiecham, jadę dalej i czasem w swe

wnętrze, kilka kropel wolności tankuję.

 

Bogdan Tęcza®

,, 1 zw. Psalm 23 Pisma Świętego..''

[Deonix_]

Ten dział służy do publikowania informacji o konkursach, a nie wierszy. 

 

D.