liryka w kryzysie bezdomności

[MIROSŁAW C.]

 

przytulony do zimnej ściany

co wiatrem cichego przyzwolenia

krępuje ruchy i wyobraźnię

 

nasłuchuję cię

w pustym pudełku po zapałkach

czterdzieści dni i nocy

 

postnych myśli

o rozepchniętych łokciami ulicach

w których milczysz 

 

a ja 

jestem 

jestem bezdomny

 

i pierdolę lirykę 

we wszystkie możliwe

przymiotniki

 

 

 

 

[kasia652]

@MIROSŁAW C. Nieziemsko prawdziwe, ostatni wers jest świetnym zamknięciem, dawno nie poczułam takich emocji czytając wiersz. 

[violetta]

@MIROSŁAW C. takie będziesz miał zakończenie :)

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

Niezła ta złość w finale. Czterdzieści dni nasłuchiwania, piękne metafory - i nagle wulgarny wybuch, bo co z tego wszystkiego, skoro milczysz. :) 

[piąteprzezdziesiąte]

Człowieczy syn, który opuścił dom ojca i od 40 dni nie może znaleźć swojego miejsca.  Bezdomny nonkonformista.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[huzarc]

@MIROSŁAW C. Mocne, autentyczne zderzenie z bezdomnością, którą można odmieniać na wiele sposobów i na wiele przypadków.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - zakończenie bomba - 

                                                          Pzdr.

[MIROSŁAW C.]

 

@kasia652

I to mnie cieszy, bo wiersz bez emocji byłby jak czerstwe pieczywo  :)

Dziękuję, pozdrawiam. 

 

 

 

@violetta

A to już zależy od 'Wielkiego Brata" :)

Dziękuję.