ostatni sonet

[Wiktor Desiczewski]

na nieurodzaju polu stało kretowisko
rozkopanych dołów wkoło tysiąc blisko
świerszcze zgrały się nietaktem i rwąc struny
poczęły marsz dudnić w mlecznobiałe chmury

a po polu cienie rozesłała wiara
pod batutą pustki rozdzielona para
grała własny koncert i na harfie gniewu
przechwyciła nuty od cykady zbiegu

pod tą wierzbą kruchą runął mur nadziei
dzisiaj gruzów milion ich tęsknotą mieni
ona obok niego lecz jak wiemy ciszą

do ostatniej chwili pozostając wierny
wiersz o jeden więcej jej napisze mierny
o samotnych stopach co nad ziemią wiszą

[Wiktor Desiczewski]

tym razem całkowicie poważnie, i do tego sonet... jestem ciekawy co sądzicie o takiej wersji mojej twórczości?:P

pzdr
wiktor

[jasiu zły]

No Bill Trzęsigrucha to ty nie jesteś, ale fajne.

[Wiktor Desiczewski]

a kim był bill? :p
to mój pierwszy sonet i zapewne zarazem ostatni, więc zdaję sobie sprawę, że nie jest genialny hehe ale dzięki za pozytywa :)

pzdr
wiktor

[Espena_Sway]

Hmm, Wiktorku jak zwykle cosik oryginalnego, pozytywne zaskoczenie :-). Standardowo duży +.
Pozdrawiam Espena Sway

[Wiktor Desiczewski]

znaczy może nie jest super oryginalne hehe, ale tak chciałem się spróbować w czymś innym :P
dzięki za pozytywa

pzdr
wiktor

[jasiu zły]

Bill Trzęsigrucha = William Shakespeare :)

[Wiktor Desiczewski]

a no to było od razu.. gdzie mi tam do mistrza :P takie tam lepieje hehe... ale tacy jak william to się zdarzają raz na tysiąc lat heh... :D

pzdr
wiktor

[jasiu zły]

No co ty, znam ze trech lepszych z jego epoki :)