Zguba

[infelia]

Znalazłem porzuconą miłość na chodniku,
W szary papier niepamięci owiniętą.
Leżała jak ptak zraniony, co wypadł z gniazda,
Zmięta w dłoniach, zapłakana, skulona.

 

Ktoś ją odczepił od serca i tu zostawił
Jak spinkę, która już nie trzymała włosów.
Nie podniósł jej nikt, nie przyjrzał się ranom,
A wiatr przewracał ją z boku na bok.

 

Słońce przypalało bez litości, aż wyblakła.
Chwyciłem ostrożnie, by nie rozsypać w pył,
A ona w ręku drżała, przestraszona i krucha.
Nie wiem, co zrobić z tym znaleziskiem.

 

Komu zwrócić, czy ktoś chce ją odzyskać?
I kim jest osoba, która zaszlochała ze smutku,
Aż upuściła pod nogi niespełnione marzenie?
Włożyłem do kieszeni, niech ogrzeje się w cieple.

 

Może kiedyś odnajdę tego, który zgubił szczęście.
Teraz leży na mojej półce między książkami,
Obok pamiątek znad Bałtyku i fotografii
Dziadka, groźnego pirata morskiego w kajaku.

 

Czasami, gdy księżyc przyjrzy jej się przez okno,
Słychać, jak cicho nuci dawne, czułe wyznania.
Hej, mówię do niej: nie becz, opowiedz o sobie.
„Mmm, hmmm… przytulisz mnie?” zamruczała...

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - zgubić miłość to grzech który musi boleć - 

                                                                                           Pzdr.

[infelia]

@Waldemar_Talar_Talar A dla znalazcy to frajda.

[hollow man]

@infelia

Lekko o nielekkich sprawach.

Dzieciom możnaby przeczytać.

[Berenika97]

@infelia

Może nigdy nie znajdziesz tego, co ją zgubił.

Może nie chce jej z powrotem, może boi się bólu.

Więc trzymaj ją tutaj, między wierszami.

Może ktoś się nauczy od niej, jak kochać - pomimo ran.

[infelia]

@Berenika97 Dobra rada. Dziękuję.