Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

rozsypanka (po liftingu)


Rekomendowane odpowiedzi

Gość vioara stelelor
Opublikowano (edytowane)

wybacz że czasem w moich słowach

chowa się jakieś zamyślenie

dziwna zaduma - niby psotna

lecz lubi tęsknić poza wierszem

 

czasem cyrkonią wśród metafor

skromna łza zalśni na jedwabiach

i jak tu teraz trzymać fason

i jak się bardziej nie odsłaniać

 

gdy gest niepewny mówi wszystko

mój uśmiech na dnie kubka z kawą

pytania o najkruchszą przyszłość

uwite z tęcz i poświat gniazdo

 

w żadnym obrazie się nie skryję

w żadnym półcieniu w żadnym szepcie

niech mnie więc z rozsypanych liter

na nowo złoży twoje serce

Edytowane przez tie-break (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@tie-break

"Niech mnie więc z rozsypanych liter na nowo złoży twoje serce" - to jedna z najpiękniejszych próśb o miłość, jaką czytałam. Cała delikatność tego wiersza, ta "dziwna zaduma - niby psotna", to balansowanie między chęcią ukrycia się a potrzebą bycia widzianym. A ta końcówka to czysta bezbronność - wiem, że się rozpadam, więc może ty mnie poskładasz? Wzruszające i piękne!

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@hollow man

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No,niestety. Gdyby uczyli, mielibyśmy samych miszczów piura ;)

 

@Charismafilos To fajnie, może ktoś się przytuli do moich strofek :)

 

@Berenika97 Bardzo mnie poruszył Twój odbiór. Jeśli uda się jakoś poruszyć czułe struny czytelnika, to dla Autora największy sukces :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...