Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@hollow man nie, nie chodzi, wcale o to, chodzi o to, żeby przestać użalać się na sobą, w końcu przestać siebie usprawiedliwiać, szukać wyjaśnień (swojego stanu także), grzebać w gównie, tylko o to by delektować się życiem, korzystać z niego, drugi raz, taka szansa, na wąchanie trawki, od spodu, być może, peelkowi się nie trafi, wypadałoby z niej skorzystać, naprawdę, w obliczu babki, 70 lat, która zostaje z czworgiem dzieci, ponieważ ich rodzice umarli, z głodową emeryturą, problemy peelka wydają się co najmniej absurdalne 

Opublikowano (edytowane)

@hania kluseczka

Haniu, to jest poradnictwo psychologiczne z Pani Domu: ciesz się życiem, weź się w garsć, nie bądź miękiszon itd. Możesz równie dobrze pójść do tej Pani co ma 70 lat i jej powiedzieć żeby nie marudziła, bo dzieci z Somalii mają gorzej. A do dzieci z Somalii, żeby się cieszyły życiem... bo żyją.

 

Peel se poradzi, ale jest we mnie protest na umniejszanie ludzkiego cierpienia tak w ogóle.

Bo to Ty czujesz swoje cierpienie - małe czy duże - a ja mówiąc, że ono jest nieważne, że sobie je wymyśliłaś bo na Netfliksie nic do obejrzenia nie było, w pewnym sensie unieważniam Ciebie. 

 

@KOBIETA

Mi wystarczy, że u mnie jest so-so ;)

Zajmij się podmiotem lirycznym :)

 

 

Edytowane przez hollow man (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@KOBIETA

Tylko w tej Małej Czarnej nadal masz za dużo wielokropków. Zakładam, że to nie fetysz, tylko nadmierna tendencja do stosowania niedopowiedzeń. Ale tam już nie będę szedł pod wiersz, bo się we trzy dobrałyście i grzejecie temat sylwestrowy.

Opublikowano

@hollow man Cały wiersz wydaje się opisywać strategię radzenia sobie z bólem lub przeciążeniem - przez tłumienie, odcinanie się, przekształcanie żywych wrażeń w archiwum. Ale ta "cisza spomiędzy słów" może też oznaczać przestrzeń kontemplacji. Dwuznaczność jest tu intrygująca - nie wiem, czy to obraz depresji, czy ascetycznej dyscypliny duchowej.

Pozdrawiam

Opublikowano

@hollow man Chodzi o to, w skrócie, żeby ciągle szukać i nigdy nie znaleźć. Tak to sobie człowieka zaplanowano. Jeden szuka w polityce, drugi w miłości, trzeci w biznesach, czwarty w poezji, piąty gdzieś jeszcze indziej. Ale prawdziwym klue poszukiwań jest prawdziwa i realna niemożliwość odnalezienia tego co się szuka. Tak to widzę na ten moment, nic to odkrywczego zresztą :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97ja to jestem prosty chłopak ze wsi i na żartach się nie znam :))) pozdrawiam 
    • @Toyer   Bardzo ciekawy pomysł z personifikacją nadziei i szczęścia. A "zmartwiony ojciec" i "ciążowe humory" nadają tej poetyckiej metaforze życiowego realizmu. Koniec przynosi piękne, wyczekiwane ukojenie. Dobry rytm Świetny pomysł na utwór. :)
    • "O tempora! O mores!" = "O czasy! O zwyczaje!" - refleksja autora nad tym, co obecnie wyczynia się w internecie i w mediach społecznościowych... "O tempora! O mores!"   Wcale nie błahe, lecz ponadczasowe poruszam w swych wierszach idee nie nowe. A że ośmielam się wśród kwasu powodzi, poruszać sprawy, o które się godzi? Problemy, które rozważam tak licznie, rzadko poprawne są politycznie. Chcę zgodę czynić i rękę podaję, A wiersz na końcu z morałem oddaję. Jednak wystarczy, że w wierszu poruszę Patriotyzm i wiarę – bo więcej nie muszę. Wtedy internet w swym chamstwie czasami, w ogóle nie liczy się z obelgami. Warto niekiedy zadać pytanie: „Co tu się dzieje, panowie i panie?” Zrozumcie, kochani, proszę mi wierzyć, Pytam z kulturą, nie żeby ośmieszyć. Zresztą wy sami już dobrze wiecie, Co się wyczynia w tym internecie... Kończąc refleksją zapytam od nowa: Czy można szaleństwu temu podołać?
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...