Złamany

[truesirex]

Złamany

 

Moje niegdyś tętniące życiem serce
zostało wypłukane z człowieczeństwa.
Bolą kości od ciągłego stania
za spraną, spoconą bawełną koszulki.

 

Jarzące nadzieją światło
przebiega bez iskry.
Jak mam przebaczyć ludziom,
gdy oni, w poliamidowych kurtkach,
odłączyli mnie od własnej krwi?

 

Płakałem
między kruchym, zziębłym tynkiem
a własną biologiczną ścianą,
bo zrozpaczona matka straciła syna,
gdy spojrzała mu prosto w oczy.

 

Porwała mnie własna skóra,
złamała mój drewniany podest.
Więc zerwę na samym dnie,
plakaty ze swoją podobizną.
Nie chcę, by świat mnie szukał.

 

 

 

Edytowane 23 Grudnia 2025 przez truesirex (wyświetl historię edycji)

[KOBIETA]

@truesirex

 

 

niesamowita opowieść!!! Wielowymiarowa. Pięknie napisany wiersz.! 

 

O samozniszczeniu i bólu, spowodowanym traumami wychowania …takimi, które nie pozwalają …kochać. Miłość jako siła destrukcji i źródło lęku, dziedziczone traumy i „piękny chłopiec”, który ucieka w głąb samego siebie…

 

dotyka samego rdzenia :)

a muzyka…niesamowite obrazy i tekst :) zaraziłeś mnie Ethel :) 

 

pozdrawiam truesirex i życzę Tobie Spokojnych Świąt

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[truesirex]

@KOBIETA

 

Bardzo dziękuję za tak dogłębną analizę!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przeogromnie się cieszę z tego powodu – praktycznie wszystko w Twojej interpretacji się zgadza! :))

A wiersz opowiada także o uczuciu dysocjacji, oderwania od własnego ciała.

"Bolą kości od ciągłego stania za spraną, spoconą bawełną koszulki." – Podmiot nie stoi w koszulce, lecz za nią. Jakby za plecami swojego własnego ciała, obserwując je z zewnątrz.

"Porwała mnie moja własna skóra" – To zdanie oddaje takie jakby "rozszczepienie". Ciało (skóra) staje się osobnym bytem podmiot nie uznaje swojego ciala jako całości

poczucie, że "ja" to nie to samo, co to fizyczne, widoczne odbicie w lustrze.  :) Podmiot tęskni za ponownym połączeniem z ciałem i emocjami. traumy mu je odebrały

"Płakałemmiędzy kruchym, zziębłym tynkiema własną biologiczną ścianą," - Podmiot uznaje swoje cialo jako ściane coś nie do przekroczenia coś co mu przeszkadza 

Lubie pisać o derealizacji/dysocjacji bo od jakiegoś czasu sam sie z nią zmagam :// 

Ofc caly wiersz nie opiera sie tylko o derealizacji świetnie wylapalas pozostałe wątki !!

 

Pozdrawiam serdecznie i również życzę wesołych świąt!!!

Edytowane 23 Grudnia 2025 przez truesirex (wyświetl historię edycji)

[KOBIETA]

@truesirex

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 
zatem o depersonalizacji i dysocjacji:) 

 

kiedy ciało rozszczepia się od umysłu…to trochę tak jakbyś był obserwatorem samego siebie z zewnątrz ( ktoś kiedyś opisał to w słowach „ unoszę się nad swoim ciałem ” , by …przeżyć , ponieważ w ten sposób ….jest łatwiej.

 

Cieszę się truesirex,  że trafnie odczytałam :) 
 

[Leszczym]

@truesirex Wybrałeś nie ten zawód co trzeba, tutaj sami oszukani :)) No i trochę jeszcze oszukujących :)) 

[Berenika97]

@truesirex Bardzo ciekawy tekst. Poprzednie komentarze świetnie zinterpretowały Twój wiersz, zwłaszcza ten odautorski. Ale świetne jest obrazowanie! Podoba mi się.  

[truesirex]

@Berenika97 Dziękuję ślicznie za komentarz!

 

Ciesze się że ci się spodobało :) 

 

@Leszczym dziękuję za komentarz :))

Edytowane 27 Grudnia 2025 przez truesirex (wyświetl historię edycji)

[Gosława]

To jest bardzo dobry wiersz 

Świetne obrazowanie 

Nie lubię pisać obszernych komentarzy 

Nie potrafię swoich myśli ubierać w słowa tak jak to czyni większość na tym portalu 

Chcę żebyś wiedział że czytam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A wracając do obrazu to zdjęcie w tle Twojego profilu jest superowe 

[truesirex]

@Gosława

 

Jest mi przeogromnie miło

że czytasz moje wiersze.

Ciesze się że poświęcasz na to czas :)

 

Rozumiem twój problem z opisem też mam często trudność z opisaniem tego co czuje podczas czytania czyjegoś wiersza.

 

Pozdrawiam serdecznie :)