Tęsknota

[Dominika Skurzok]

Jakoś tak pusto…
Kogoś mi brak…
Jakoś tak smutno…
Tęsknota otula mój świat.

Łzy płyną strumieniami…
Smutek napełnia me serce…
Nie wyrażę tego słowami…
Jak kocham Cię wielce!

To, co było – już nie wróci…
Zostały tylko wspomnienia.
Jedyne, co mój smutek ukróci,
To wiara w marzenia.

[Wiktor Desiczewski]

witam szanowna debiutantko! i od razu muszę Cię zasmucić tradycyjnie, gdyż wiersz jest słaby jak cholera... nagromadzenie marzeń, teśknot, miłości, etc etc w jednym wierszu to bardzo zły pomysł... szczególnie dla młodych pisarzy... niemniej jednak mogą wyjśc z Ciebie ludzie! porozglądaj się po forum i zobacz, co piszą inni, jak komentują i takie tam.. poczytaj trochę nowoczesnej poezji! no i tyle ode mnie.. no a dla wiersz niestety wielki minus

pzdr
wiktor

[Piotr Sanocki]

Tego wiersza już się nie da uratować. Ale mogę dać Ci kilka rad na początek ;)

Na początek zrezygnuj z rymów. Za wysoko stawiasz poprzeczkę.
Jak masz już temat. Ok może być nawet o tęsknocie! Byleby był oryginalnie przedstawiony. Nie pisz dosłownie!! Pierwsze co musisz zrobić to stworzyć tło - klimat/atmosferę. Np. jakiś krajobraz, miejsce, czas itp. Staraj się nie zwracać większej uwagi na temat wiersza.
Nostalgiczne klimaty zostaw "zawodowcom", bo to jeden z najtrudniejszych tematów jaki można wybrać ;)

Ale przede wszystkim dużo czytaj. Najwięcej tych znanych poetów, ale też skupiaj uwagę na tych tutaj.
Na początek proponuję pisać w Warsztacie. Tam na pewno ktoś Ci pomoże. Zwróci uwagę na błędy i pomoże Ci je poprawić.

Pozdrawiam serdecznie

[Samo zło]

toż to rozbój w biały dzień. taka gadatliwość i szczebiotliwość do niczego dobrego nie prowadzi. twoja opowiastka pozostają na poziomie banału. papka nijakich słów i tyle, a do tego roją się kropeczki, wiara i marzenia....jakoś tak pusto, jakoś tak straaaasznie kiepsko. serdeczności

[Michał Ziemiak]

Komentarze powyższe dają upust także moim zapatrywaniom wobec Twojego wiersza. Pozostaje mi tylko powtórzyć swój oklepany manifest do debiutantów ("Szukać tematów, a nie je powielać i to marnie!"; "Czytać poezję - dużo poezji - baaaaaaaaaardzo dużo poezji...") i pozdrowić!