Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdzie łąki niegdyś szumiały nadzieją, dziś step jest głuchy,

A w piersi mojej wiatr zimny wyje, jak potępione duchy.

Patrzę w to lustro, co twarz mi kradnie, w milczenia srogiej żałobie,

I widzę tylko cień, co upadnie, samotny w własnej osobie.

O, smutku wielki! Tyś jest jak piołun, co usta gorzko wykrzywia,

Jak ten Kordian na szczycie góry, co chmurą myśli się żywi.

Serce me – kurhan, gdzie dawne czucia, w letargu cichym usnęły,

A dłonie puste, do gwiazd wyciągam, co dawno już zatonęły.

Dusza ma płacze, lecz łez jej nie ma – wyschły jak źródła na skale,

Tylko ten ciężar, co gniecie piersi, trwa w nieskończonym szale.

Jestem jak żagiel na martwej fali, co wiatru nie zna litości,

Więźniem we własnym, chłodnym pałacu, swej wiecznej samotności.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @aff Dziękuję za ciekawy i bardzo obfity w opis komentarz. :) Do skomentowania tego najlepiej nadaję się cytat użytkownika z innego portalu literackiego, który (tamże pod komentarzami pod tymże samym wierszem/satyrą pt."Błazen") napisał mniej/więcej (cytuję): "(...) Najlepsze jest to, że każdy zobaczy w tym innego błazna... (...)" i to w pewnym sensie oddaje trudność analizy, o której wspomniałeś (i taki był mój zamiar). :) Bardzo dziękuję za miłe słowa. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @Charismafilos To bardzo obrazowy  i wydaje mi się, że szczery  wiersz.   Podoba mi  się "czekoladowa duszność" - niby słodko i pięknie, a nie ma czym oddychać.   Z kolei "upudrowane  postrzeganie" sprawiło, że się uśmiechnęłam - skojarzenie z makijażem, którym kobiety coś maskują;))) Co do całości: odbieram  to jako moment, kiedy jest  niby pięknie, ale zbyt głośno.   Kiedy człowiek jest już wszystkim zmęczony, a jego "szczyty" kończą się pod  fotelem, bez siły na żadne uniesienia.   Po przeczytaniu naszła  mnie taka  myśl, że faktycznie czasem jest tak,  że  zewnątrz pozornie jest  wszystko  a w" środku" jest   pustka.   Pięknie napisane,  Pozdrawiam
    • @Berenika97 Dziękuję Bereniko za ciepły odbiór i za przytoczoną, bardzo ciekawą i poruszającą historię. Tak, dla Amerykanów Święto 4 Lipca jest bardzo ważne. Mogą być podzieleni, ale Ci prawdziwi Amerykanie w obliczu kryzysu (i nie tylko) bardzo pięlęgnują wartości patriotyczne. Ja uważam, że należy utrzymywać dobre stosunki z każdym narodem, który szanuje swoją tradycję historyczną i kulturę, a z USA choćby dlatego, że jest to mocarstwo i stanowi pewną przeciwwagę (równowagę) w stosunku do innych państw, które niekoniecznie są do Polski -tak jak USA- OBECNIE przychylnie nastawieni. Poza tym w USA mieszka masę Polonii amerykańskiej, która kocha Polskę i jest dla Polski w stanie zrobić bardzo wiele dobrego, pomimo, że wybrała aby ich nową Ojczyzną były Stany Zjednoczone. Uważam, że warto jest wspierać te wspólne i wyższe wartości i dbać o dobre wzajemne stosunki: Polska i USA. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @Poet Ka Dziękuję za komentarz i że utwór się spodobał. :) To bardzo miłe. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • @piąteprzezdziesiąte po prostu fajne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Na liniach czasu niebanalna metafora, a tak przecież oczywista, tak uzasadniona   intrygujące...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...