31 Grudnia 2015
W martwym punkcie pokrytym grzybem
smród wciąż przenosi odczucia.
W półblasku zmusza do odkrztuszenia
krwi, którą zmywały moje ośmioletnie dłonie –
dziesiąty rok z rzędu pozbywam się jej nieustannie.
Nikłe światło samotnej żarówki
rozświetla brud spróchniałych drzwi.
Szorstka faktura zostawiła bliznę
pamiętnej nocy, której nikt nie wspomina.
Zziębłe drewno przypomniało
stłumione moralnością myśli.
Piszę wiersze na ścianach tego domu.
Jak żyć, gdy rozszarpujący huk fajerwerków
zagłuszał modlitwę o zakończenie tego piekła,
a błysk zbiegł się ze spadającą na ziemię choinką?
Brak mi sił, by dalej grzebać w tym gównie.
Co roku, gdy wracam do tamtej daty,
słyszę tylko szum starego telewizora –
zwieńczony piskiem przerażonego psa.
(…)
