Zgłoś

przeciw krzemowi nie da się buntować , można się przyzwyczaić i zdobyć taktykę, wszystko można przetrwać tylko nie wszystko jest tego warte

Wykułem obłok - tak żyzny, jak obolały deszczami; plon ziemi zakryty przed profanem. Jestem nim  skazą pytającą o puls skały, przed zredukowanym do ciszy ekranem.   Śnię o przeciętej w pół rybie; z niej ociemniała skarga wiary lubieżnie tańczy przed kapłanem, nagością aksjomatu - jak zapachem ciała, z którego lupanar uczynię ludzkim swym mianem.  

Zmęczone ręce trzymają świat cały Internetowi machają przechodnie Twarze te obce co w jedną się zlały Wpadają w gęste cyfrowane tonie   W pustych uśmiechach polubień włodarze W mięsnych nośnikach ukryte realia Samotność oświetla na niebiesko twarze Na pięknym licu smutne są fatalia   Klikacie w pokłony dumni nędzarze W pańskim folwarku kciuk wam batogiem Algorytm jutro przeznaczenie wskaże Między ekranem a nieznanym bogiem   Odsuncie się chłopi socjalmedialni Co uprawiacie bezmózgowia pole Bitew przegranych wojownicy walni Wyświetleniami orane wam role   Głos niech się niesie tych zasłużonych Co się nie mieszczą w filtr z Instagrama Niech waść nazbiera rebelianckie plony Niech Nas nasyci buntownicza Karma

@tetu Dziękuję,  Ameryki nie odkryłem ale spojrzałem na nią po swojemu ;)

@Radosław Zadawać sobie dużo prac domowych :)