Uwodzicielka

[infelia]

Truchtając po mokrym piasku,
Nad morskim brzegiem,
Tak oczko puszczała zalotnie
W kierunku fal wzburzonych,

 

Że aż Neptun łepetynę wystawił
Znad wody i z trójzębem ruszył w pogoń
Za miłosną przygodą, chlup, chlup.
Przewracając kutry rybackie,

 

Ryczał na ratownika, co raczył zagwizdać
I czerwoną flagę wysoko wywiesił
Na widok potwora z Loch Mielno.
Reakcja mogła być tylko jedna,

 

Umięśnieni chłopaki z miasta,
Muskuły naprężywszy, przegnali
Stwora, a wiał aż do Szwecji.
Tymczasem pannica przystanąwszy

 

W cieniu latarni morskiej, hop, hop
Woła pomocy, licząc na zbawcę
W lśniącej zbroi lub anioła skrzydlatego:
„Ajaj, nawet paznokieć mnie boli, ojej, ojej!”

 

Łup, tup, łup – schody zadrżały, zza drzwi
Głowę wystawia pan Zenek szczerbaty,
Pachnący czosnkiem i fiołkami:
„Zapraszam na salony, pani kierowniczko.”

 

Dama przypomina sobie, że zostawiła
Włączone żelazko – i pyk, już jej nie ma.
Wszystko ucichło: i wiatr, i krzyki lodziarza,
Śmiech plażowiczów zamarł na ruch batuty.

 

Zostały tylko spojrzenia za kuracjuszką,
Piski i jęki, które się niosły i niosły.
Miał być tylko flirt i mruganie oczkiem,
Uwieść zdołała jedynie cień własny i echo.

 

[Berenika97]

@infelia Niezła karykatura próżności, śmieszne są  marzenia o wielkiej namiętności, gdy rzeczywistość serwuje nam pana Zenka i zapomniany sprzęt AGD.

[infelia]

@Berenika97 Dziękuję.

[Tectosmith]

@infelia Lekki, żartobliwy wiersz z wyraźnym przymrużeniem oka — pełen groteskowych scen i morskiej fantazji. Podoba mi się swobodne łączenie mitologii, plażowych realiów i humorystycznej narracji. Zabawna, przewrotna mini opowieść. 
Pozdrawiam serdecznie. 

[infelia]

@Tectosmith Dziękuję za lekturę.

[hania kluseczka]

@infelia fajowski, bywało się w mielnie, szkoda było czasu na sen, odsypiałam w dzień, w słoneczku, na plaży, zamiast pana zenka, poznałam m.in. przystojnego rybaka, utyłam wtedy ze 2 kilo na jego węgorzach w jakiejś magicznej zalewie :) 

[infelia]

@hania kluseczka Życie jak w Madrycie.