minus trzynaście

[Natuskaa]

gdy wyrastają za wysokie

zacieniają widoki

gdy im listki dopracowujesz

zdają się pięknieć

gdy im usta uparcie dodajesz

będą nawet mówić

tylko w czyim języku

 

minus trzynaście stopni

mróz suchy raniący

stopy nie chcą dotykać

dłonie nie próbują nawet

wilgotny oddech wydany

o coś chciałby się zaczepić

osiada na szybie okna

na chwilę jest mu dobrze

potem i on znika

karłowate przestworza

nie dają mu możliwości

 

minus trzynaście stopni

nie wzejdzie nawet chwast

najmniejszy ogonek

pod grubą pokrywą

ryby w trybie oszczędnym

pływają od niechcenia

sztywnieją słodkie listy

powycinane z papieru

i złożone w łódki

by stać w tym porcie

na niby linie niby snach

 

minus trzynaście stopni

tu nic się nie zadziewa

szukam razem z wróblami

krukami i gołębiami

okruchów które z lata

czasem komuś wypadną

wyliczam sobie porcje

a jeśli nie wystarcza

otwieram słoik w piwnicy

kiszona kapusta kompot

 

minus trzynaście stopni

czekając na odwilż

w puchowej kurtce

razem z niby rekinami

które ciągle się nabierają

na byle grubą przynętę

patrzymy w obraz świata

jego nieregularne kształty

wciąż próbują zniszczyć

te nasze bujne wysokie

 

przerośnięte marzenia

[Alicja_Wysocka]

@NatuskaaTo wiersz o zlodowaceniu międzyludzkim.
O tym, że nawet marzenia mogą przymarznąć do ziemi.

O  mrozie, który wdarł się nie tylko w świat zewnętrzny, ale i w ludzkie wnętrze. „Minus trzynaście” to nie temperatura, tylko stan duszy - przeszywający chłód, który paraliżuje gest, myśl, słowo, ciepło.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację, to wiersz pokryty lodem... powierzchnia pokryta lodem, mróz okrutny, choć to niby tylko trzynaście, tylko albo aż, zależy od położenia. Jednak słowo "międzyludzkie" mnie zdziwiło.

Niemniej jednak szanuję, że można tak odczytać, widocznie zostawiłam taką furtkę.

 

Dziękuję za podzielenie się przemyśleniami.

Pozdrawiam :)

[Nata_Kruk]

@Natuskaa... dla mnie to obraz.. zsyłki i marzenie, by się z tego wyrwać... jeśli nie trafiam, sorry.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, nie przepraszaj za swoją wrażliwość na ludzką krzywdę. To dla mnie komplement, że tak odczytałaś. 

 

Dziękuję i pozdrawiam :) 

Ps Chyba nie sposób się przyzwyczaić do tego, że nuty które piszemy, zamieniają się w muzykę wielu instrumentów... 

[Leszczym]

@Natuskaa Niestety dużo jest racji w tym tekście ://

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Różnie to bywa...

 

Dzięki za odwiedziny.

Pozdrawiam :)

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Natuskaa Zima mroźna bo taka powinna być :))))

Nigdy nie zapomnę smaku kapusty kiszonej domowego wyrobu w beczce drewnianej dębowej. Moja babcia robiła to znakomicie. To samo mogę powiedzieć o ogórkach kiszonych własnej roboty. Po prostu pycha. Pozdrawiam :)))

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takiej w drewnianej beczce, to chyba nikt u moich dziadków nie robił. Znam jedynie słoikowaną, "własnej roboty", zaś ogórki z kamiennych dzbanów. 

Zima mrozem sypnęła rzeczywiście. Kiedy patrzę na sytuację po tych trzech miesiącach od publikacji, stwierdzam że miałam "nosa" z tym wierszem :))       

 

Pozdrawiam