Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bywa miękka, czuła, ciepła i przyjazna.
Umie też chlasnąć z liścia – prask!
Jak ma to w zwyczaju rozeźlona.
Pazurkami przyozdobiona ostrymi,

 

A na nich kwiatuszki i serduszka,
Chętnie policzek zadrapie do krwi.
A jak za nos chwyci – nie puści, wytarga.
Zawiera w sobie mapę żywota;

 

W każdym zgięciu los przepowiada,
Szczęście lub zgubę – bywa garścią,
Co nie umie zatrzymać piasku,
Ani wody, ani ulatujących chwil.

 

Czasami pachnie ziemią, mydłem i cebulą,
Nosi w zmarszczkach ślad obieranych kartofli.
Zna wagę garnka i ciężar torby z zakupami,
Odnajduje klucz na ślepo do zamka.

 

Jest narzędziem, które nie zna zmęczenia,
Tylko ruch – szorowanie, głaskanie, składanie.
Potrafi być pięścią, co łupnie w stół,
Umie uchwycić kielnię i igłę najcieńszą.

 

Złapie za pędzel, młot i smyczek,
Miewa odciski i ślady farby z budowy.
Wyrzeźbi w glinie, zagra na fortepianie.
Można ją podać, służąc pomocą lub ucałować

 

Z poszanowaniem i wdziękiem.
Wiesz co, moje wszechstronne dłonisko,
Lekko już kościste, żylaste, spracowane,
Przybijmy sobie piątkę na zgodę – plask!

 

Opublikowano

@infelia

Wszechstronna, wierna, niezmordowana,

Zasługujesz na więcej niż tylko plask!

Bo ręka co służy od świtu do nocy,

Potrzebuje troski – to nie fanaberia, to fakt.


Nakarm ją kremem jak ziemię deszczem,

Niech wilgoć nasączy każdą zmarszczkę i splot.

Te dłonie, co niosą cały świat na sobie,

Mają prawo do miękkości – to nie przywilej, to dług.

 

Załóż rękawiczki, gdy mróz za oknem,

Chroń przed chemią, co wyżera skórę do kości.

Te ręce, co znają wagę garnka i smyczka,

Zasługują na delikatność – na moment czułości.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...