Szczelina…

[KOBIETA]

 

 

 

 

Może to tylko mgliste wrażenie, zmysłowe.? 

Pustka skalnej próżni.

Wypełniam szczeliny tęsknoty

sypkością różowego piasku.

 

Czarna noc bez skrzydeł

cementuje usta mlecznym snem,

głodem rozszerzonych źrenic

chłonę ostatnią dawkę opium.

 

Zostawiłeś mnie.!?

w rozpadlinie 

z ziarenkami opuszczenia.

 

 

 

[huzarc]

@KOBIETA

Ten wiersz ma w sobie gęstą, intymną atmosferę utraty i uwięzienia, operuje językiem sensualnym, niemal dotykowym. Jego obrazowość i emocjonalne napięcie są totalne i namacalne, budują między snem a wspomnieniem, między erotyką a metafizyką.

[Migrena]

@KOBIETA

 

Dominiko.

 

Twój wiersz to mistrzowskie studium bólu i pustki, gdzie "skalna próżnia" i "ziarenka opuszczenia" stają się dotkliwymi, fizycznymi symbolami straty. 

 

z niezwykłą odwagą i precyzją posługujesz się kontrastami, łącząc subtelny "różowy piasek" z desperacją "ostatniej dawki opium". 

 

świadczy to  o Twojej  wyjątkowej wrażliwości i talencie poetyckim.

 

Dominiko.

 

jesteś pięknym talentem poetyckim :)

 

zauroczasz mnie swoimi wierszami :)

 

będzie dobrze :)

 

[violetta]

tacy są faceci:)

[KOBIETA]

@huzarc

 

Dziękuję. Niestety mam lekki problem z erotyzowaniem treści;) Nie wiem dlaczego:) 

Staram się jak mogę…;) taka wada i już:) 

To nie jest intencjonalne. Pracuję nad sobą:) 

 

pozdrawiam serdecznie:) 

@Migrena

 

Dziękuję Migrenko :) za wsparcie i pocieszanie:)))

 

nawet takie lekko przesadzone:))))

 

@violetta

 

Tak.? Nie wiem, nie mam takich doświadczeń.

to tylko wierszyk :) 

 

;))) pozdrawiam z uśmiechem 

[Berenika97]

@KOBIETA To bardzo poruszający wiersz, pełen ciekawych obrazów poetyckich. Szczególnie mocne jest zestawienie „czarna noc bez skrzydeł" – to obraz bezradności, nocy, która nie może odlecieć, unieść ciężaru. Opium jako metafora tej ostatniej, uzależniającej obecności drugiej osoby – świetne. Czuć w tym tekście prawdziwy ból.