Dwa

[Ewelina]

 

 

silna i bezwzględna jak cyfra, 

jedyna, samotna, nieco bezduszna...

 

bez podwójnego znaczenia, 

 

cyfra

 

dumnie jak paw skrzydła rozkładam... 

dwa życia, dwa światy, dwie śmierci, 

 

w głębi krzywizny - znaczeń bezmiary

 

i tak do wieczności, 

jak cień przy mnie kroczy, 

 

najtrwalsza cyfra, z bliska wciąż patrzy, 

nadludzka cyfra, bezwzględne dwa

 

 

 

[huzarc]

@Ewelina

To ciekawy wiersz, z pozoru oszczędny, ale żarto bardzo symboliczny - matematyka rozpisująca metafizykę na język liczb. A cyfrą staje się  figurą istnienia może surowego i samotnego, ale jednak boskiego w swojej prostocie.

[Berenika97]

@Ewelina

To piękny i głęboki wiersz o dwoistości – zarówno cyfry "dwa", jak i ludzkiego doświadczenia.

Udało Ci się stworzyć fascynujące napięcie między pozorną prostotą cyfry a głębią znaczeń, które w sobie niesie. Ten kontrast między "bezduszną" cyfrą a "bezmiarami znaczeń" jest bardzo sugestywny. Jest w tym wierszu coś z filozoficznej medytacji. :)

[Ewelina]

@huzarc bardzo dziękuję za tak przychylną recenzję. Staram się nie nadużywać słów i dawać wolność interpretacji i czucia czytelnikowi. Nie narzucam tylko staram się zaintrygować. Pewnie nie zawsze wychodzi, a jak czasami wyjdzie to się cieszę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam

@Berenika97 dziękuję za miłe słowa. Tak, masz rację, cyfra dwa nie jest przypadkowa. O pewną dwoistość chodziło, a o jaką to już każdy może poszukać w sobie i w swoich życiowych doświadczeniach. Niczego nie narzucam. 

Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

@Ewelina

a w moich myślach jest cyfra siedem

siedem żyć światów ja tylko jeden

choć ponoć siedem to doskonałość

to jedno ziemskie życie zostało

 

można rozważać cyfr tylko dzisięć

zacząć od zera kończąc na dziewięć

i karkołomne wysnuć wywody

więc nie mieszajmy nie czyńmy szkody

:)))

 

[Ewelina]

@Jacek_Suchowicz tak, zgadzam się, nie ma mieszać:))

[Nata_Kruk]

Ewelino... nurtuje mnie jedno... dlaczego.. dwa.. cyfra,  jest aż tak bezwzględne.

Szczerze, nie do końca 'czuję' treść...

Spokojnej jesieni, pomimo.

[Ewelina]

@Nata_Kruk nie ma przymusu "czucia" każdego wiersza :)

Ja mam tak, że jednego sięgam po jakiś wiersz i kompletnie do mnie nie przemawia. A innego dnia, czasem za miesiąc/rok trafiam na niego ponownie i mam ciarki na plecach jak go czytam. Myślę że "czucie" wiersza jest po pierwsze bardzo indywidualną sprawą a po drugie dynamiczną. 

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zgadza się, bywa i tak.. mnie się zdarzyło, że gdzieś zostawiłam jakieś "ale".. a za jaaaakiś czas, czytałam ponownie i.. sama do siebie.. i po co ja to, a to pisałam. Nie, to nie przymus.. jak już.. "przymusik"... ;)

Dziękuję za zrozumienie.

[Tectosmith]

@EwelinaZachwycające. Bardzo ciekawe rozważania na temat cyfry. Ciekawi mnie czy pokusisz się kiedyś o opisanie innej cyfry? 
Pozdrawiam serdecznie. 

[Ewelina]

@Tectosmith dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem, czy aż tak zachwycające, ale miło mi, że Ci się podoba. 

Cóż, cyfa dwa mnie zainspirowała, a czy inna też będzie mieć na mnie taki wpływ, tego nie wiem. Czas pokaże:)

Pozdrawiam niezmiennie:)

[Tectosmith]

@EwelinaTo wszystko zależy od emocji, które poruszasz. Mnie ta pozorna prostota i mało znaczność po prostu zachwyciły. :-)