Matka pokora

[Toyer]

Pokora rodzi ciszę, uśmiecha się do złego,
matka skrzywdzonego życia,
czule głaszcze troski płaczące.
Nawet gdy czas krwawi — nie zostawi blizny.
Czasem w złości rozrywana,
wybacza miłością.

Uczy, chociaż boleśnie —
życie prostuje linijką.

Bywa, że daje lanie za winy jak rodzic.
Samotna matka, bez ojca — kocha.
Sama z dzieckiem z kłopotami walczy.
Lecz gdy jej miłości się oddać —
niestraszne żadne trudy.

Kocham pokorę
jak matkę własną
Matki mam dwie —
obie mnie kochają

[viola arvensis]

@Toyer dobrze, że ktoś napisał o pokorze. I dobrze, że tak ładnie i mądrze :)

[Nata_Kruk]

@Toyer... porównanie pokory do samotnej Mamy.. bardzo ładnie.