ptasie języki.

[blady paznokieć]

Codzienność urozmaicona wybuchem bomby atomowej
Już nie cieszy mnie jak dawniej
Nie cieszy mnie nasze słońce
Przeterminowane

Ono obraca nas w proch

Życie nas okłamało
Nasze języki już nie przydają się
W zwalczaniu dni mojej zagłady

Czas robi z nas idiotów
Naszą przyszłość możemy wyrzucić na śmietnik przykrywając aureolą

[drewniane palce]

podoba mi sie 'codzienność urozmaicona wybuchem bomby atomowej już mnie nie cieszy jak dawniej' :]. podpisze sie pod trzecią strofą, też mam wrażenie że życie zdecydowanie mnie okłamało. usunęłabym drugą strofe, właściwie ten jeden wers bo brzmi troche tandetnie. nie zgodze sie z faktem że waszą przyszłość można wyrzucić na smietnik, sama też sie z tym nie zgodzisz więc what the fuck? co to tam robi? jeśli stwierdzisz że sądzisz że WASZĄ przyszłość można wyrzucić no to .... jeszcze bardziej stwierdze że chyba nie mam o tobie pojęcia i ni w ząb nie rozumiem o co ci chodzi. ogólnie tak, jestem na tak. pozdrawiam ale juz nie wiem jak, musiałabym sie zastanowić, le dużo mi to jeszcze zajmie... baj.

[blady paznokieć]

to odnośnie tego, czego ja sie boje.
wiesz, koniec i brak NASZEJ przyszłości.